Rada Państw Morza Bałtyckiego

Członkowie CBSS

Rada Państw Morza Bałtyckiego, CBSS (Council of the Baltic Sea States) – organizacja międzynarodowa powstała z inicjatywy rządów Niemiec i Danii, które w dniach 5–6 marca 1992 zorganizowały konferencję ministrów spraw zagranicznych w Kopenhadze. Powołano wówczas do życia Radę Państw Morza Bałtyckiego, początkowo jako forum współpracy międzyrządowej. Rada Państw Morza Bałtyckiego jest kolejnym etapem instytucjonalizacji stosunków międzynarodowych w regionie Morza Bałtyckiego po zimnej wojnie. Tuż po jej zakończeniu rządy Polski i Szwecji, wystąpiły z propozycją zwołania konferencji szefów rządów, poświęconej ochronie środowiska Morza Bałtyckiego. Na konferencji, która odbyła się w dniach 2–3 września 1990 roku w Ronneby w Szwecji, przyjęto Deklarację Morza Bałtyckiego. Rady Państw Morza Bałtyckiego nie należy mylić z Radą Bałtycką, która jest politycznym związkiem Litwy, Łotwy i Estonii.

[edytuj] Członkowie

[edytuj] Obserwatorzy

Dziesięć innych państw posiada status obserwatora przy CBSS. Są to:

[edytuj] Cele organizacji

Celem działalności RPMB jest wzmacnianie bezpieczeństwa i stabilności w regionie poprzez współpracę w wielu obszarach. Każde państwo członkowskie, sprawując przewodnictwo w RPMB (tzw. prezydencję), określa własne priorytety. W Deklaracji Kopenhaskiej z 1992 r. wskazano na sześć dziedzin współpracy państw członkowskich:

Wspieranie instytucji demokratycznych,
Współpraca gospodarcza i techniczna,
Kwestie humanitarne i zdrowie,
Ochrona środowiska i energetyka,
Kultura, edukacja, turystyka i wymiana informacji,
Transport i łączność.

W czerwca 2008 r., państwa członkowskie postanowiły przeorganizować pracę RPMB i wskazały pięć długoterminowych priorytetów:

ochrona środowiska,
rozwój gospodarczy,
energetyka,
edukacja i kultura,
bezpieczeństwo cywilne i tzw. wymiar ludzki.

Co roku odbywają się spotkania na wysokim szczeblu – naprzemiennie spotykają się bądź ministrowie spraw zagranicznych oraz przedstawiciel Komisji Europejskiej UE (tzw. Sesje Ministerialne RPMB), bądź też szefowie rządów państw członkowskich oraz przewodniczący Komisji Europejskiej UE (tzw. Szczyty Państw Morza Bałtyckiego). Bieżącymi pracami organizacji kieruje Komitet Wyższych Urzędników, złożony z wyższych rangą pracowników ministerstw spraw zagranicznych państw członkowskich, zbierający się kilka razy w roku. Do ich głównych zadań należy monitorowanie działań wielu organów pomocniczych, m.in.:

Grupy Eksperckiej ds. Bezpieczeństwa Nuklearnego i Jądrowego (Expert Group on Nuclear and Radiation Safety),
Grupy Eksperckiej ds. Zrównoważonego Rozwoju – Bałtyk 21 (Expert Group on Sustainable Development – Baltic 21),
Grupy Eksperckiej ds. Polityki Morskiej (Expert Group on Maritime Policy),
Grupy Eksperckiej ds. Współpracy na rzecz Dzieci Zagrożonych (Expert Group for Cooperation on Children at Risk),
Grupy Zadaniowej ds. Zwalczania Handlu Ludźmi (Task Force against Trafficking in Human Beings).

Ponadto Komitet Wyższych Urzędników koordynuje działania podejmowane, w ustalonych pięciu długoterminowych obszarach priorytetowych, przez Grupę Ekspercką ds. Młodzieży (Expert Group on Youth Affairs) oraz Państwo Wiodące Eurofakultetu Psków (Lead Country Function of the EuroFaculty Project in Pskov).

Organizacja ma swój stały sekretariat międzynarodowy, utworzony w 1998 r., kierowany przez Dyrektora Generalnego.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

http://www.cbss.org/ - oficjalna strona Rady

e Rada Państw Morza Bałtyckiego

Członkowie	Dania • Estonia • Finlandia • Islandia • Litwa • Łotwa • Niemcy • Norwegia • Polska • Rosja • Szwecja

Obserwatorzy	Belgia • Francja • Hiszpania • Holandia • Komisja Europejska • Rumunia • Słowacja • Stany Zjednoczone • Ukraina • Wielka Brytania • Włochy