| Robert Pirès | ||
| Imię i nazwisko | Robert Emmanuel Pirès | |
| Data i miejsce urodzenia | 29 października 1973 Reims, Francja | |
| Pozycja | pomocnik | |
| Wzrost | 185 cm | |
| Masa ciała | 80 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1992–1998 1998–2000 2000–2006 2006–2010 2010–2011 | FC Metz Olympique Marsylia Arsenal FC Villarreal CF Aston Villa | 162 (43) 66 (8) 189 (62) 102 (13)[1] 9 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1995–1996 1996–2004 | 12 (5) 79 (14) | |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 6 stycznia 2011. | ||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Robert Pirès (ur. 29 października 1973 w Reims) – francuski piłkarz, występujący na pozycji lewego pomocnika, mistrz świata 1998 i mistrz Europy 2000, zawodnik angielskiego Aston Villa F.C. Został zaliczony przez Pelé do tzw. FIFA 100.
Robert Pirès rozpoczynał swoją karierę klubową w młodzieżowej sekcji klubu Stade de Reims w 1989 roku. W 1992 przeszedł do FC Metz, w którym rozpoczął profesjonelną karierę rok później. W klubie z Metz grał w Ligue 1 do 1998 roku, występując 171 razy i zdobywając 43 gole. W tym czasie został także powołany po raz pierwszy do reprezentacji Francji w 1996 roku, kiedy to zdobył także z FC Metz Puchar Ligi Francuskiej. Z reprezentacją Francji wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie. W 1998 roku zdobył z drużyną Aimé Jacqueta mistrzostwo świata, po wygranej w finale nad Brazylią 3:0. Również w 1998 przeszedł do Olympique Marsylia, gdzie występował przez dwa sezony, niezbyt dla niego udane nie tylko z powodu braku trofeów, ale również przez konflikty wewnętrzne.
W 2000 roku opuścił klub ze Stade Velodrome i podpisał kontrakt z Arsenalem. Także wtedy zdobył z drużyną mistrzostwo Europy, asystując przy "złotym golu" Davida Trezegueta w finale z Włochami. W nowym klubie, kierowanym przez Francuza Arsène'a Wengera szybko wywalczył miejsce w podstawowym składzie. Do 2005 roku zdobył z drużyną dwa razy mistrzostwo Anglii (2002, 2004) oraz trzy razy Puchar Anglii (2002, 2003, 2005. Wraz z Thierrym Henry i Patrickiem Vieirą tworzyli słynne francuskie trio w Arsenalu. W 2004 roku Pirès wystąpił na Mistrzostwach Europy, z których Francuzi odpadli w ćwierćfinale. Po zmianie selekcjonera reprezentacji Francji Robert nie występował w drużynie narodowej z powodu konfliktu z trenerem.
| |||||
| |||||