
Robot przemysłowy przy pracy
Robot przemysłowy – manipulacyjny robot przemysłowy jest automatycznie sterowaną, programowaną, wielozadaniową maszyną manipulacyjną o wielu stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne lub lokomocyjne, stacjonarną lub mobilną, dla ważnych zastosowań przemysłowych[1].

Szacunkowa roczna podaż robotów przemysłowych w Polsce w latach 2000-2009 (źródło World Robotics 2009)
[edytuj] Zastosowanie
Roboty przemysłowe stosuje się w celu zastąpienia ludzi w pracy na stanowiskach uciążliwych i niebezpiecznych. Najczęściej wykonują one zadania ryzykowne (np. obsługa prasy lub praca w środowisku agresywnym chemicznie), monotonne (np. obsługa taśmy produkcyjnej), czy wymagające dużej siły fizycznej (np. rozładunek, załadunek), bądź wyjątkowej precyzji (np. zaawansowana obróbka materiałowa).
[edytuj] Klasyfikacja Robotów przemysłowych
Ponieważ robotyka jest stosunkowo młodą dziedziną nauki i nie jest jeszcze w pełni sformalizowana dlatego też nie ma jednego oficjalnego podziału. Klasyfikację można przeprowadzić na podstawie budowy, mobilności, sterowania oraz inne kryteria podziału:
[edytuj] Budowa jednostki kinematycznej
Można wydzielić roboty o strukturze:
- Monolitycznej (stałej strukturze kinematycznej) konstrukcje można uzupełnić chwytakiem lub akcesorium dopuszczonym przez producenta.
- Modułowej (zmienna struktura kinematyczna) konstrukcje można całkowicie przekonfigurować dokładając, zabierając lub wymieniając moduł.
- Pseudo modułowej Posiadają jednolitą strukturę kinematyczną z możliwością wymiany niektórych elementów (zazwyczaj ostatnich ogniw w łańcuchu kinematycznym)
[edytuj] Struktura kinematyczna
Jednostki robotów przemysłowych jako manipulatorów łączone są ze sobą za pomącą par kinematycznych. Człony można łączyć:
- Szeregowo - tworzące otwarty łańcuch kinematyczny[2]
- Roboty kartezjańskie - Układ współrzędnych jest prostokątny a przestrzeń ruchu prostopadłościenna. Roboty tego typu wykorzystywane do transportu elementów oraz montażu. Nazywane także robotami suwnicowymi.
- Roboty cylindryczne - Posiadają cylindryczną przestrzeń ruchową. Posiadają dwie prostopadłe względem siebie osie obrotowe i jedną przesuwną.
- Roboty SCARA - Posiadają trzy osie, przy czym dwie o ruchu obrotowym równoległym względem siebie, jedną postępową. Dzięki swojej budowie pozwalają na precyzyjny i szybki montaż lub pakowanie.
- Roboty sferyczne - Posiadają jeden liniowy i dwa obrotowe zespoły ruchu.
- Roboty przegubowe (antropomorficzne) - Są one najbardziej rozpowszechnione wśród robotów przemysłowych. Wszystkie 3 osie są obrotowe, działaniem i budową przypominające górną kończynę człowieka. Stosuje się je w przenoszeniu, paletyzacji, spawaniu, zgrzewaniu, lakierowaniu i innych.
- Równolegle - tworząc zamknięty łańcuch kinematyczny.
- Tripody - składające się z trzech ramion równoległych.
- Hexapody - składające się z sześciu ramion równoległych.
- Hybrydowe - będące połączeniem manipulatorów szeregowych i równoległych.
W zależności od rodzaju energii używanej do poruszania członami roboty przemysłowe możemy podzielić na:
- Pneumatyczne - nośnikiem energii jest sprężone powietrze.
- Hydrauliczne - nośnikiem energii jest płyn hydrauliczny.
- Elektryczne - poruszanie członów następuje przy pomocy silników elektrycznych.
Obecnie najpopularniejsze są roboty sterowane przy pomocy serwomechanizmów elektrycznych[3].
Przypisy
- ↑ Definicja wg normy ISO ITR 8373. Cytat za: J. Honczarenko, Roboty przemysłowe. Budowa i zastosowanie, Warszawa 2004, s. 27.
- ↑ Robotyka przemysłowa w Polsce i na świecie – sytuacja na rynku po kryzysie. „Automatyka podzespoły aplikacje”, s. 53, 05/2010. AVT. ISSN 1896-6381.
- ↑ J. Honczarenko, Roboty przemysłowe. Budowa i zastosowanie, Warszawa 2004