Annales seu cronicae incliti Regni Poloniae – Roczniki, czyli kroniki słynnego Królestwa Polskiego, autorstwa Jana Długosza, zaczęły powstawać już w 1455 roku. Zawarte tu są istotne zbiory wiedzy, z których korzysta wielu historyków. Między innymi na ich podstawie Henryk Sienkiewicz napisał Krzyżaków. Informacje te uzyskiwał Długosz ze źródeł, do których w większości inni kronikarze nie mieli dostępu, ponieważ pełnił on wcześniej dużo ważnych funkcji duchownych, a następnie został pomocnikiem króla Kazimierza Jagiellończyka. Miał przede wszystkim dostęp do dokumentów przechowywanych w kancelarii królewskiej. Z pewnością korzystał z oryginału Kroniki Konfliktu, znał również i uwzględnił relacje krzyżackie. W przypadku bitwy grunwaldzkiej bardzo wiele przejął z opowiadań jej uczestników. Należeli do nich - ojciec i stryj kronikarza, a przede wszystkim kardynał i biskup krakowski Zbigniew Oleśnicki, długoletni zwierzchnik i protektor Jana Długosza. Zapis kronik kończy się na roku 1480.
Badania polskich historyków dowiodły iż Długosz pisał tendencyjnie, szczególnie nieprzychylnie przedstawiał Jagiełłę.[1] Pierwsze pełne wydanie ukazało się dopiero w latach 1701-1703.
Roczniki... podzielone są na tomy (w zależności od wydania liczba tomów może być różna - zwykle XI), a te na księgi (oryginalny podział Długosza - 12).
Spis tomów i ksiąg Roczników...:
| Tom | Księga | Lata | Rok wydania Roczników | Rok wydania Annales |
|---|---|---|---|---|
| I | 1 i 2 | do 1038 | 1961 | 1964 |
| II | 3 i 4 | 1039-1139 | 1969 | 1970 |
| III | 5 i 6 | 1140-1240 | 1973 | 1973 |
| IV | 7 i 8 | 1241-1299 | 1974 | 1975 |
| V | 9 | 1300-1370 | 1975 | 1978 |
| VI | 10 | 1370-1405 | 1981 | 1985 |
| VII | 10 i 11 | 1406-1412 | 1982 | 1997 |
| VIII | 11 | 1413-1430 | 1985 | 2000 |
| IX | 11 i 12 | 1431-1444 | 2004 | 2001 |
| X | 12 | 1445-1461 | 2005 | 2003 |
| XI | 12 | 1462-1480 | 2006 | 2005 |
Kroniki zostały wydane drukiem w roku 1614 w Dobromilu. Wersja została poddana cenzurze przez Zygmunta III na prośbę wpływowych magnatów. W całości Kroniki zostały wydane w roku 1711 w Lipsku dzięki Henrykowi ab Huyssenowi. Po polsku kronika została wydrukowana w latach 1863-1887 w Krakowie.[2]
