| Rodion Cămătaru | ||
| Imię i nazwisko | Rodion Gorun Cămătaru | |
| Data i miejsce urodzenia | 22 czerwca 1958 Strehaia, | |
| Pozycja | napastnik | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1970–1974 | Progresul Strehaia | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1974–1986 1986–1989 1989–1990 1990–1993 | Universitatea Craiova Dinamo Bukareszt Royal Charleroi SC Heerenveen | 288 (122) 89 (76) 29 (6) 26 (7) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1978–1990 | 75 (22) | |
Rodion Gorun Cămătaru (ur. 22 czerwca 1958 w Strehaii), były piłkarz rumuński grający na pozycji napastnika.
Cămătaru urodził się w mieście Strehaia. Piłkarską karierę rozpoczął w tamtejszym Progresulu Strehaia, ale jego pierwszym poważnym klubem była Universitatea Craiova. 10 listopada 1974 zadebiutował w zremisowanym 1:1 meczu z CFR-Ecomax Cluj. W sezonie 1975/1976 był podstawowym zawodnikiem Universitatei, a w 1977 roku zajął 3. miejsce w lidze (podobnie jak w swoim debiutanckim sezonie). Natomiast w 1980 roku po raz pierwszy w karierze został mistrzem Rumunii, dzięki temu w następnym wystąpił w rozgrywkach Pucharu Europy. Został wicekrólem strzelców ligi (23 gole) i obronił tytuł mistrza kraju. Natomiast w 1982 i 1983 roku z Universitateą zdobywał wicemistrzostwo kraju, ale już w kolejnych sezonach zajmował 3. i 4. miejsca w lidze. Przez 12 sezonów wystąpił dla Universitatei 288 razy i zdobył 122 gole.
Latem 1986 roku Rodion przeszedł do innego czołowego klubu Rumunii, Dinama Bukareszt. W sezonie 1986/1987 Dinamo wywalczył wicemistrzostwo, ale Cămătaru popisał się wysoką skutecznością zdobywając aż 44 gole w 33 ligowych meczach, dzięki czemu został królem strzelców ligi rumuńskiej oraz zdobył nagrodę Złotego Buta dla najlepszego strzelca lig europejskich. W kolejnych dwóch sezonach zdobywał mniej bramek - odpowiednio 17 i 15 - oraz dwukrotnie zostawał wicemistrzem Rumunii.
Latem 1989 Cămătaru wyjechał do Belgii. Został piłkarzem drużyny R. Charleroi S.C., jednak w belgijskiej lidze nie był już tak skuteczny jak w ojczyźnie i zdobył tylko 6 goli przez półtora roku. W 1991 roku przeszedł do holenderskiego SC Heerenveen, z którym spadł z Eredivisie do Eerstedivisie. Na drugim froncie grał jeszcze przez dwa sezony i w 1993 roku zakończył karierę w wieku 35 lat.
| Sezon | Klub | Kraj | Rozgrywki | Mecze | Bramki |
|---|---|---|---|---|---|
| 1974/75 | Universitatea Craiova | Rumunia | Divizia A | 7 | 0 |
| 1975/76 | Universitatea Craiova | Rumunia | Divizia A | 26 | 1 |
| 1976/77 | Universitatea Craiova | Rumunia | Divizia A | 14 | 1 |
| 1977/78 | Universitatea Craiova | Rumunia | Divizia A | 26 | 3 |
| 1978/79 | Universitatea Craiova | Rumunia | Divizia A | 28 | 13 |
| 1979/80 | Universitatea Craiova | Rumunia | Divizia A | 26 | 17 |
| 1980/81 | Universitatea Craiova | Rumunia | Divizia A | 33 | 23 |
| 1981/82 | Universitatea Craiova | Rumunia | Divizia A | 23 | 12 |
| 1982/83 | Universitatea Craiova | Rumunia | Divizia A | 27 | 9 |
| 1983/84 | Universitatea Craiova | Rumunia | Divizia A | 29 | 17 |
| 1984/85 | Universitatea Craiova | Rumunia | Divizia A | 33 | 18 |
| 1985/86 | Universitatea Craiova | Rumunia | Divizia A | 16 | 8 |
| 1986/87 | FC Dinamo Bukareszt | Rumunia | Divizia A | 33 | 44 |
| 1987/88 | FC Dinamo Bukareszt | Rumunia | Divizia A | 26 | 17 |
| 1988/89 | FC Dinamo Bukareszt | Rumunia | Divizia A | 30 | 15 |
| 1989/90 | R. Charleroi S.C. | Belgia | Eerste Klasse | 24 | 6 |
| 1990/91 | R. Charleroi S.C. | Belgia | Eerste Klasse | 5 | 0 |
| 1990/91 | SC Heerenveen | Holandia | Eredivisie | 16 | 5 |
| 1991/92 | SC Heerenveen | Holandia | Eerstedivisie | ? | ? |
| 1992/93 | SC Heerenveen | Holandia | Eerstedivisie | ? | ? |
W reprezentacji Rumunii Cămătaru zadebiutował w 1978 roku. W 1984 roku został powołany przez Mirceę Lucescu do kadry na Mistrzostwa Europy 1984. Na nich zagrał we wszystkich trzech meczach Rumunów: z Hiszpanią (1:1), z RFN (1:2) i z Portugalią (0:1). W 1990 roku był w kadrze Rumunii na Mistrzostwach Świata we Włoszech, jednak nie wystąpił w żadnym spotkaniu. Karierę reprezentacyjną zakończył po tym turnieju, a w drużynie narodowej wystąpił 75 razy i zdobył 22 gole.
| |||||
| |||||