
Przekrój ludzkiej rogówki na granicy przejścia w twardówkę.
1.
Nabłonek zewnętrzny.
2.
Błona Bowmana.
3.
Istota właściwa rogówki.
a. Ukośne włókna przedniej warstwy istoty właściwej.
b. Błona włókien, które są przecięte w poprzek dając kropkowany obraz.
c. Ciałka rogówkowe (fibrocyty) o kształcie wrzecionowatym w tym przekroju.
d. Błona włókien, które są przecięte podłużnie.
e. Przejście w
twardówkę z bardziej wyróżniającym się układem włókien oraz otoczeniem przez grubszy nabłonek.
f. Małe naczynia krwionośne przechodzące blisko brzegu rogówki
4.
Błona Descemeta.
5.
Śródbłonek komory przedniej oka.
Rogówka (łac. cornea) – wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej w jej przedniej części. Ludzka rogówka ma ok. 11,5 mm średnicy i grubość 0,5-0,6 mm w środkowej części oraz 0,6-0,8 mm w części obwodowej. Za rogówką znajduje się ciecz wodnista a za nią soczewka. Rogówka nie jest unaczyniona, naczynia upośledzałyby jej przezierność. Odżywia się dzięki dyfuzji – przez łzy i ciecz wodnistą gałki ocznej, a także dzięki neurotrofinom dostarczanym przez unerwienie rogówki. Posiada dużo zakończeń bólowych, włókien bezrdzennych.
[edytuj] Warstwy rogówki
Rogówka składa się z pięciu warstw. W kolejności od przodu ku tyłowi są to:
- Nabłonek przedni rogówki (łac. epithelium anterius corneae)- cienka warstwa nabłonka wielowarstwowego, nawilżanego przez łzy. Komórki tego nabłonka szybko się dzielą i łatwo regenerują. Pozostaje w łączności z nabłonkiem spojówki.
- Blaszka graniczna przednia (łac. lamina limitans anterior corneae), inaczej błona Bowmana- złożona z nieregularnie rozmieszczonych włókien kolagenu, grubość 8-14 mikrometrów.
- Istota właściwa rogówki (łac. substantia propia corneae).
- Blaszka graniczna tylna (łac. lamina limitans posterior corneae), inaczej błona Descemeta - urazy błony Descemeta są nieodwracalne.
- Nabłonek tylny rogówki (łac. epithelium posterius corneae).
Przez powierzchnię rogówki do wnętrza organizmu mogą wnikać liczne substancje chemiczne podawane w postaci kropli do worka spojówkowego, np.: kokaina, atropina, ezeryna, pilokarpina, o czym świadczy ich oddziaływanie na źrenicę.
Ponadto w rogówce można wyróżnić rąbek rogówki (łac. limbus corneae).
[edytuj] Siła skupiająca
Rogówka silnie skupia promienie świetlne (ok. 43 D[1]), bardziej niż soczewka (ok. 20 D[1]). Jednak w przeciwieństwie do soczewki, siła skupiania promieni przez rogówkę jest stała (nie podlega regulacji).
Przypisy
[edytuj] Zobacz też
| Anatomia człowieka: oko |
|---|
| 1 – twardówka, 2 – ciało rzęskowe, 3 – tęczówka, 4 – ciecz wodnista, 5 – oś optyczna, 6 – oś widzenia, 7 – rogówka, 8 – soczewka, 9 – naczyniówka, 10 – nerw wzrokowy, 11 – plamka ślepa, 12 – dołek środkowy ( plamka żółta), 13 – siatkówka, 14 – ciało szkliste |  |
|