| Roger Verey | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 14 marca 1912 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 6 września 2000 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dyscypliny | wioślarstwo | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Roger Roland Verey (ur. 14 marca 1912 w Lozannie, zm. 6 września 2000 w Krakowie) – polski wioślarz, medalista olimpijski i mistrz Europy.
Wychował się we Francji, a od 1929 (po śmierci ojca) mieszkał w Krakowie. Był zawodnikiem sekcji wioślarskiej AZS Kraków. Startował w jedynkach i dwójkach podwójnych. Zdobył brązowy medal olimpijski w Berlinie 1936 w dwójkach podwójnych w osadzie z Jerzym Ustupskim. W jedynkach, po wygraniu wyścigu eliminacyjnego, wycofał się w półfinale z powodu przemęczania wywołanego startami w dwóch różnych konkurencjach[1].
Był trzykrotnym mistrzem Europy. Zwyciężył w jedynkach w 1933 w Budapeszcie, a dwa lata później w 1935 w Berlinie zdobył złote medale w jedynkach i w dwójkach podwójnych (z Ustupskim). Dwukrotnie był wicemistrzem Europy w jedynkach (Lucerna 1934 i Mediolan 1938), zdobył też brązowy medal w jedynkach (Amsterdam 1937) i dwójkach podwójnych (Belgrad 1932 z Ustupskim). Startował też w powojennych mistrzostwach Europy w Lucernie w 1947 (jako jedyny Polak) i w Amsterdamie w 1949, ale odpadł w repasażach. W 1939 zajął 2. miejsce w jedynkach w Królewskich Regatach w Henley nad Tamizą o "Diamentowe Wiosła".
Zdobył dwadzieścia dwa tytuły mistrza Polski:
Po zakończeniu kariery w 1950 był trenerem i sędzią wioślarskim.
Został wybrany najlepszym sportowcem Polski w Plebiscycie Przeglądu Sportowego 1935. Wielokrotnie był też w pierwszej dziesiątce: w 1933 był trzeci, w 1937 dziesiąty, w 1938 siódmy, w 1948 także siódmy, a w 1949 ósmy.
Opublikował wspomnienia 40 000 kilometrów na skifie (Kraków 1957).
| ||||||||||||||||||||