Roxette

Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Roxette
Roxette w 2011 r.
Rok założenia	1986
Pochodzenie	Szwecja
Gatunek	pop-rock[1], euro-pop[1], rock, soft rock, dance, contemporary pop[1], contemporary rock[1]
Wytwórnia płytowa	EMI Svenska AB, Roxette Records, Capitol Records, Elevator ent.
Powiązania	Gyllene Tider, Mamas Barn, Strul
Obecni członkowie
Gun-Marie Fredriksson, Per Håkan Gessle
Współpracownicy
Clarence Öferman
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Roxette – szwedzki duet reprezentujący nurt muzyki pop i rock. W jego skład wchodzą Per Gessle (gitara, wokal) oraz Marie Fredriksson (wokal). Jest to jeden z najpopularniejszych zespołów muzycznych lat 80., 90. XX w. oraz początku XXI w. Roxette ma na koncie ponad 50 milionów sprzedanych albumów i ok. 15 milionów singli; najpopularniejszy utwór – It Must Have Been Love – według szacunków w stacjach radiowych samych Stanów Zjednoczonych w latach 1990–2005 został odtworzony ok. 4 miliony razy.

Roxette potocznie nazywane jest "współczesną ABBĄ".

[edytuj] Historia

Gyllene Tider, fotografia z 2004 r.

Marie Fredriksson, wokalistka Roxette. Fotografia z 1987 r.

Roxette podczas koncertu w 2001 roku

Fredriksson i Gessle znali się od 1979 roku – współpracowała ona bowiem z bardzo popularnym od lat siedemdziesiątych głównie w Szwecji zespołem Gyllene Tider, w którym Gessle był wokalistą (w 1983 Gyllene Tider pod nazwą Roxette wydało singel Teaser Japanese). Pod wpływem sugestii EMI Marie i Per pod tą nazwą wydali pierwszy singel (początkowo mający być nagranym przez GT) Neverending Love. Nieoczekiwanie odniósł on bardzo duży sukces w Szwecji.

Po wydaniu tego singla Roxette koncertowało w Szwecji, zdobywając coraz większą popularność w tym kraju. Jednakże poza Szwecją zespół wciąż pozostawał nieznany.

Punktem zwrotnym w karierze duetu był rok 1988, kiedy to ukazał się drugi album zespołu – Look Sharp! zawierający przebój The Look. O jego ogromnym, światowym sukcesie zadecydował w dużej mierze przypadek – amerykański student Dean Crashman, przebywający w ramach wymiany w Szwecji jadąc w 1988 roku na święta do kraju zabrał ze sobą egzemplarz Look Sharp! i tam poprosił znajomego z miejscowej rozgłośni radiowej KDWB o jego odtworzenie na antenie. Dyrektor rozgłośni, przekonany, że oto w jego rękach znalazł się prawdziwy przebój, rozesłał kopie albumu (nagrane na kasetach magnetofonowych) do innych stacji radiowych. Dzięki temu w kwietniu 1989 roku The Look trafił na pierwsze miejsce listy Billboard Hot 100 i sprawił że Roxette stało się jednym z najbardziej znanych w USA zespołów, mimo że początkowo wcale nie był tam wydany oficjalnie. Od tej pory rozpoczął się szczytowy okres popularności Roxette. Był to wówczas jeden z najpopularniejszych zespołów muzycznych na świecie.

Pozycję zespołu ugruntowały kolejne przeboje: Dressed For Success, Listen to Your Heart oraz Dangerous. Na całym świecie album Look Sharp! został sprzedany w nakładzie ponad 8 milionów sztuk. W 1990 roku duet podbił świat balladą It Must Have Been Love, nagraną do filmu "Pretty Woman". Trzy lata wcześniej utwór ten był wydany bez powodzenia na singlu w niektórych krajach europejskich, pod zmienionym tytułem "Christmas for the Broken Hearted".

W 1991 ukazał się album Joyride, który został sprzedany w liczbie ponad 10 mln egzemplarzy, przynosząc kolejne wielkie hity: Joyride, Fading Like a Flower, Spending My Time oraz The Big L. Na przełomie 1991 i 1992 zespół wybrał się w trasę koncertową Join the Joyride! World Tour 1991/92, podczas której odbyło się 108 koncertów obejrzanych przez ok. 1,7 mln osób.

W 1992 r. został wydany studyjny album Tourism, na którym znalazło się kilka koncertowych nagrań, przez co mylnie uważany był za album koncertowy. Album promował wielki hit How Do You Do!. Płytę zakupiło już dwa razy mniej fanów i był to początek końca amerykańskiej kariery, gdzie zaczęła królować muzyka grunge. Mimo to w pozostałych krajach na świecie zespół wciąż należał do pierwszej ligi.

W 1993 r. Roxette nagrali koncert w popularnym cyklu MTV Unplugged.

W 1994 pojawił się album Crash! Boom! Bang! – najbardziej rockowa płyta duetu. Album ten rozszedł się w nakładzie blisko 5 milionów egzemplarzy, przynosząc przeboje Sleeping in My Car, Crash! Boom! Bang!, Fireworks i Run to You.

Na przełomie 1994 i 1995 duet wybrał się w trasę koncertową Crash! Boom! Bang! World Tour 1994/95, podczas której koncertował m.in. w RPA (koncerty tam obejrzało ok. 130 tys. osób), Japonii czy Chinach (był to pierwszy koncert zachodniego zespołu, jaki za pozwoleniem władz odbył się tam od 9 lat).

W 1996 działalność Roxette została zawieszona. Wcześniej, pod koniec 1995 roku, wydany został album podsumowujący działalność, Don't Bore Us, Get to the Chorus!. Marie i Per zajęli się sprawami rodzinnymi; do tego został reaktywowany zespół Gyllene Tider, co wzbudziło euforię w Szwecji. Działalność duetu została wznowiona w 1999. Wydano wówczas album Have a Nice Day, jednakże odniósł on tylko umiarkowany sukces i to głównie w Europie, osiągając jedynie dwumilionowy nakład. Dosyć dużą popularność zyskały wówczas piosenki Wish I Could Fly oraz Stars. Nieco zmienił się charakter muzyki Roxette, gdyż poprzednie płyty zawierały utwory rockowe i popowe, a na Have a Nice Day znalazły się piosenki utrzymane w gatunku pop i dance.

W 2001 wydano album Room Service, który był promowany trasą koncertową Room Service Tour 2001 (ku zaskoczeniu opinii publicznej odbyły się wówczas koncerty m.in. w Rosji). Tak jak poprzedni album ten również odniósł umiarkowany sukces, głównie w Europie i rozchodząc się w nakładzie 1,5 miliona sztuk. Największą popularność zdobyły utwory The Centre Of The Heart i Milk and Toast and Honey. Muzyka z tego albumu częściowo była powrotem do pop rocka, ale znalazły się tutaj także utwory utrzymane w charakterze podobnym do piosenek z Have a Nice Day.

W 2002 Marie trafiła do szpitala z powodu konieczności leczenia guza w tylnej części mózgu. Wokalistka doznała paraliżu prawej części ciała, straciła zdolność czytania, pisania i liczenia. Po przejściu miesięcy chemioterapii oraz operacji musiała poddać się rehabilitacji, co było powodem zaprzestania działalności Roxette. Jeszcze przed chorobą została wydana składanka The Ballad Hits, z największymi balladami, promowana utworem A Thing About You. Kilka miesięcy później ukazała się składanka The Pop Hits zawierająca najpopularniejsze szybkie utwory popowe z całej kariery, promowana utworem Opportunity Nox, do którego nakręcono animowany teledysk, co było spowodowane chorobą wokalistki.

W 2003 Roxette od króla Szwecji Karola XVI Gustawa otrzymało Królewski Medal z Niebieską Wstęgą. Była to pierwsza oficjalna uroczystość, na której pojawiła się Marie od czasu wykrycia choroby.

W 2006 Roxette obchodziło 20-lecie swojego istnienia. Dla uczczenia tego jubileuszu wydane zostały dwa albumy podsumowujące działalność duetu przez ten czas – A Collection of Roxette Hits - Their 20 Greatest Songs! i The Rox Box / Roxette 86-06, na których znalazły się dwie nowe piosenki One Wish i Reveal. Wówczas została również wznowiona działalność. W roku 2007 jednak się nie pojawiły żadne nowe nagrania oraz nie była prowadzona działalność koncertowa, gdyż Marie wciąż miała problemy ze zdrowiem, m.in. z orientacją przestrzenną. Dalsza działalność Roxette uzależniona była od stanu zdrowia wokalistki.

6 i 9 maja 2009 roku, pod koniec solowego tournee Pera Gessle, Fredriksson wystąpiła niespodziewanie na jego dwóch koncertach, w Amsterdamie i Sztokholmie, gdzie gościnnie zaśpiewała hity "It Must Have Been Love" oraz "The Look". 28 lipca duet wystąpił już oficjalnie z recitalem na łotewskim festiwalu New Wave. 23 października zespół wyruszył w pierwsze od ośmiu lat tournee. Tym razem nie samodzielne, a w ramach popularnego europejskiego cyklu koncertów "Night Of The Proms", na którym różni artyści popowi występują z towarzyszeniem orkiestry symfonicznej. Roxette wystąpili kolejno w Belgii, Holandii oraz Niemczech. Na 42 koncertach prezentowali recital złożony z pięciu przebojów, a oprócz nich na scenie występowały także pozostałe gwiazdy jubileuszowej 25. edycji „Night Of The Proms”, Sharon del Adel z formacji Within Temptation i zespół OMD (w Belgii i Holandii) oraz Alan Parsons i grupa Heaven 17 (w Niemczech).

12 października 2009 roku na rynek trafiły zremasterowane reedycje wszystkich studyjnych płyt Roxette, w wersjach wzbogaconych o liczne bonusy ze stron B dotychczasowych singli.

W sierpniu 2010 zespół rozpoczął pierwszą od 9 lat własną trasę koncertową. Pierwsze koncerty zorganizowano w Szwecji, Danii, Norwegii w sierpniu i Rosji we wrześniu. Organizację kolejnych uzależniono od samopoczucia Marie Fredriksson po pierwszych występach.

31 grudnia 2010 roku Roxette wystąpił w Warszawie na placu Konstytucji podczas imprezy "Sylwestrowa Moc Przebojów"^[2].

Na 11 lutego 2011 roku zespół Roxette zapowiedział pierwszy od 10 lat album studyjny Charm School, promowany singlem She’s Got Nothing On (But The Radio). Od 1 marca do 31 lipca 2011 roku odbędzie się promujące go światowe tournee.

19 czerwca 2011 roku w ramach światowego tournee promującego nowy album zespół wystąpił na Warszawskim Torwarze.

[edytuj] Dyskografia

[edytuj] Albumy

[edytuj] Single

Per Gessle, wokalista i gitarzysta. Fotografia z 2001 r.

Christopher Lundquist, gitarzysta. Fotografia z 2007 r.

Jonas Isacsson, gitarzysta. Fotografia z 2003 r.

1. Neverending Love (1986)
2. Goodbye To You (1986)
3. Soul Deep (1987)
4. I Want You (1987)
5. It Must Have Been Love (Christmas for the Broken Hearted) (1987)
6. I Call Your Name (1988)
7. Dressed for Success (1988)
8. Listen to Your Heart (1988)
9. Chances (1988)
10. The Look (1989)
11. Dangerous (1989)
12. It Must Have Been Love (1990)
13. Joyride (1991)
14. Fading Like a Flower (1991)
15. The Big L. (1991)
16. The Sweet Hello, the Sad Goodbye (1991)
17. Spending My Time (1991)
18. Church of Your Heart (1992)
19. How Do You Do! (1992)
20. Queen of Rain (1992)
21. Fingertips '93 (1993)
22. Almost Unreal (1993)
23. Sleeping in My Car (1994)
24. Crash! Boom! Bang! (1994)
25. Fireworks (1994)
26. Run to You (1994)
27. Vulnerable (1995)
28. You Don't Understand Me (1995)
29. June Afternoon (1996)
30. She Doesn't Live Here Anymore (1996)
31. Un Dia Sin Ti (1996)
32. No Se Si Es Amor (1996)
33. Wish I Could Fly (1999)
34. Anyone (1999)
35. Stars (1999)
36. Salvation (1999)
37. The Centre of the Heart (2001)
38. Real Sugar (2001)
39. Milk and Toast and Honey (2001)
40. A Thing About You (2002)
41. Opportunity Nox (2003)
42. The Rox Medley (2006)
43. One Wish (2006)
44. Reveal (2007)
45. She’s Got Nothing On (But The Radio) (2011)
46. Speak To Me (2011)
47. It's Possible (2012)

[edytuj] Videografia

1. Roxette – Sweden Live! (1989)
2. Look Sharp Live! (1989)
3. The Videos (1991)
4. Live-Ism (1992)
5. Don't Bore Us, Get to the Chorus! – Roxette's Greatest Video Hits (1995)
6. Crash! Boom! Live! – The Johannesburg Concert (1996)
7. All Videos Ever Made & More (2001)
8. Ballad & Pop Hits – The Complete Video Collection (2003)

[edytuj] Trasy koncertowe

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Strona oficjalna (ang.)
• Polska nieoficjalna, autoryzowana przez EMI strona o Roxette (pol.)
• Serwis Run to Roxette (ang. • hiszp. • port. • wł. • lit. • pol. • węg.)