| Roy Orbison | |
 | |
| Imię i nazwisko | Roy Kelton Orbison |
| Data i miejsce urodzenia | 23 kwietnia 1936 Stany Zjednoczone, Vernon |
| Data i miejsce śmierci | 6 grudnia 1988 Hendersonville, Tennessee |
| Instrument | gitara, wokal |
| Gatunek | rock, pop |
| Zawód | muzyk, piosenkarz, autor piosenek |
| Aktywność | 1954–1988 |
| Wytwórnia płytowa | Sun, Monument, MGM, London, Mercury, Asylum, PolyGram, Virgin |
| Powiązania | Traveling Wilburys, Teen Kings, The Wink Westerners, Class of '55 |
| Strona internetowa | |
Roy Kelton Orbison (ur. 23 kwietnia 1936 w Vernon w Teksasie, zm. 6 grudnia 1988 w Hendersonville w Tennessee) – amerykański piosenkarz i wokalista rockowy związany z gatunkiem rock and roll. Orbison, będąc jednym z pionierów rock and rolla, przyjął zupełnie inny kierunek, niż jego koledzy i konkurenci. Nie posiadając charyzmy scenicznej ani okazałej prezencji, skupił się na stronie muzycznej i tekstowej swych piosenek. Obdarzony ciekawym, operowym głosem, śpiewał miłosne piosenki, stawiając się w pozycji odrzuconego. Łącząc to ze swymi cechami fizycznymi, udało mu się wykreować obraz "sympatycznego przegranego". Największymi przebojami w jego karierze były Blue Bayou, I Drove All Night, Running Scared, Crying, In Dreams, It's Over, Dream Baby, Only The Lonely, Candy Man, Mean Woman Blues, Ooby Dooby oraz jego największy hit, a jednocześnie najbardziej rockowa piosenka Oh, Pretty Woman.
Od połowy lat sześćdziesiątych do końca osiemdziesiątych kariera artysty uległa załamaniu. Wydawane albumy nie cieszyły się popularnością. Nie udały się także próby kariery aktorskiej. Na scenę powrócił niespodziewanie, zaproszony do udziału w nagraniach supergrupy folk rockowej Traveling Wilburys, w której obok Boba Dylana, Toma Petty'ego, George'a Harrisona i Jeffa Lynne'a nagrał znakomicie sprzedający się album z przebojem "You Got It". Przypomniany publiczności nagrał nowy solowy album, tym razem bardzo dobrze przyjęty. Odradzającą się karierę artysty przerwała śmierć na zawał serca.
Jego ostatni koncert odbył się w Highland Heights w Cleveland, 4 grudnia 1988 - dwa dni przed śmiercią.
Roy Orbison był jednym z największych idoli członków grupy The Beatles, grupa ta w początkowym okresie swojej twórczości stosowała liczne melodie znane z piosenek Orbisona. Jego piosenki i głos miały magiczną moc. Wpłynęły w dużym stopniu choćby na Johna Lennona, Eltona Johna, Bruce'a Springsteena, czy Chrisa Isaaka. W roku 1987 Roy Orbison został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[1], natomiast w styczniu 2010 roku otrzymał gwiazdę na słynnej Hollywood Walk of Fame.
Spis treści |
Z Claudette Orbison (zginęła potrącona przez ciężarówkę w 1966 roku) miał trzech synów, najstarsi spłonęli w pożarze ich domu rodzinnego w Tennessee w 1968, najmłodszego (Wesley Orbison, urodzony w 1965 roku) wychowywali rodzice Roya. Rok później Roy Orbison poślubił poznaną przez wspólną znajomą w Wielkiej Brytanii Niemkę, Barbarę Wilhonnen Jacobs. Z nią w ciągu kilku lat doczekał się również dwóch synów. Barbara Orbison poświęciła się trosce o spuściznę po mężu. Nakładem założonej przez nią wytwórni Orbison Records ukazało się kilka pośmiertnych kompilacji płyt Roya z nagraniami studyjnymi i koncertowymi.
