 | Ten artykuł od 2010-11 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Rozmowa The Conversation | |
| Gatunek | kryminał |
| Rok produkcji | 1974 |
| Kraj produkcji |  Stany Zjednoczone |
| Język | angielski |
| Czas trwania | 113 min. |
| Reżyseria | Francis Ford Coppola |
| Scenariusz | Francis Ford Coppola |
| Główne role | Gene Hackman Harrison Ford John Cazale |
| Muzyka | David Shire |
| Zdjęcia | Bill Butler |
| Produkcja | Francis Ford Coppola |
| Wytwórnia | Paramount Pictures American Zoetrope Directors Company The Coppola Company |
| Dystrybucja | Paramount Pictures |
| Nagrody | 3 nominacje do Oscara |
Rozmowa - amerykański kryminał z 1974 roku.
Spis treści |
Harry Caul (Gene Hackman) jest ekspertem od inwigilacji, prowadzi własną firmę w San Francisco. Cieszy się wysokim szacunkiem w swojej branży. Caul ma obsesję na punkcie własnej prywatności; jego mieszkanie jest prawie nieumeblowane za drzwiami z trzema zamkami, dzwoni z publicznych automatów i twierdzi, że nie ma w domu telefonu, a jego biuro otoczone drucianą siatką znajduje się w kącie wielkiego magazynu. Caul w pracy jest profesjonalistą w każdym calu, ale kontakty prywatne przychodzą mu z trudem. Nie czuje się dobrze w zwartym tłumie, jest zamknięty w sobie i małomówny w nieformalnych sytuacjach. Zachowuje się powściągliwie i skrycie także wobec współpracowników. Wygląd ma bardzo przeciętny, tyle że prawie wszędzie chodzi w półprzezroczystym płaszczu przeciwdeszczowym ze sztucznego tworzywa, nawet kiedy nie pada.
Twierdzi z naciskiem, że etyka zawodowa nie każe mu przejmować się treścią rozmów, które nagrywa ani sposobami wykorzystania zdobytych przez niego informacji przez klientów. W rzeczywistości nęka go poczucie winy z powodu pewnego zlecenia z zakresu podsłuchu, które doprowadziło do śmierci trzech osób, tym większe, że jest gorliwym katolikiem. Jego jedyne hobby to granie na saksofonie tenorowym wraz z puszczanymi ulubionymi płytami jazzowymi w zaciszu mieszkania.
Caul i jego przyjaciel Stan (John Cazale) podjęli się zadania monitorowania rozmowy pewnej pary (Cindy Williams i Frederic Forrest), gdy będzie ona przechodziła przez zatłoczony Union Square w San Francisco. Wykonują to trudne zlecenie, ale Caula stopniowo coraz bardziej dręczą wątpliwości dotyczące faktycznego znaczenia tej rozmowy. Myśli o tym, co może spotkać tę parę po wysłuchaniu taśmy przez klienta. Przez cały film puszcza w kółko tę taśmę, starając się jak najwierniej odtworzyć słowa podsłuchiwanych. Wyłapuje kluczowe, chociaż dwuznaczne zdanie ukryte pod melodią graną przez ulicznego muzyka: "Zabiłby nas, gdyby znalazł okazję" i ciągle interpretuje na nowo jego znaczenie w świetle tego, co wie i co zgaduje.
Caul unika wręczenia taśmy pracownikowi (Harrison Ford) mężczyzny, który zamówił usługi podsłuchowe (Robert Duvall). Ten pełnomocnik coraz bardziej naciska i sam Caul jest w końcu śledzony, oszukiwany, podsłuchiwany. Taśma zostaje mu wreszcie ukradziona, kiedy zaniedbuje chwilowo ostrożność.
Przerażony Caul stara się zapobiec tragedii, bez powodzenia, ale okazuje sie, że rozmowa może nie znaczyła tego, co myślał - następuje tragedia, ale inna od tej, której się spodziewał. Rzekome ofiary okazują się mordercami planującymi zbrodnię.
W scenie końcowej Caul demoluje własne mieszkanie szukając podsłuchu, którego zapewne tam wcale nie ma. Siada pośród chaosu i spokojnie gra na saksofonie.
MFF w Cannes 1974
| |||||||||||||||||||
