| Ruch Demokratyczno-Społeczny | |
| Lider | Zbigniew Bujak |
| Data założenia | 20 kwietnia 1991 |
| Data rozwiązania | czerwiec 1992 |
| Adres siedziby | ul. Grójecka 17, pok. 515, 02-021 Warszawa |
| Deklarowana ideologia polityczna | socjaldemokracja |
| Liczba członków | ok. 300 |
Ruch Demokratyczno-Społeczny (RDS) – polska partia polityczna o profilu lewicowym, działająca w latach 1991–1992.
Założył ją 20 kwietnia 1991 Zbigniew Bujak[1], nie zgadzając się na przyłączenie Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna do nowo powstającej Unii Demokratycznej Tadeusza Mazowieckiego. RDS uważał się za partię typu socjaldemokratycznego. W wyborach parlamentarnych w 1991 z jego list do Sejmu I kadencji został wybrany wyłącznie lider RDS, Zbigniew Bujak[2]. W 1992 Ruch wraz z Solidarnością Pracy i Wielkopolską Unią Socjaldemokratyczną należał do podmiotów, które utworzyły Unię Pracy[1].
W RDS działali także m.in. Wojciech Borowik, Ryszard Faszyński i Izabela Jaruga-Nowacka.
