| Ryan Giggs | ||
 | ||
| Imię i nazwisko | Ryan Joseph Giggs | |
| Data i miejsce urodzenia | 29 listopada 1973 Cardiff, Walia | |
| Pozycja | środkowy pomocnik, skrzydłowy | |
| Wzrost | 180 cm | |
| Masa ciała | 73 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Manchester United | |
| Numer | 11 | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1990– | Manchester United | 632 (112) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1991 1991–2007 |  Walia U-21 Walia | 2 (0) 64 (12) |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 4 marca 2012. | ||
Ryan Joseph Giggs OBE (ur. 29 listopada 1973 w Cardiff w Walii) – walijski lewonożny piłkarz, zawodnik Manchesteru United. Najbardziej utytułowany brytyjski piłkarz w historii, nominalnie jest lewym pomocnikiem, ale może też grać na pozycji lewoskrzydłowego, środkowego pomocnika czy też cofniętego napastnika. Najlepszy piłkarz w Anglii sezonu 2008/09. 1 Lutego 2011 roku został wybrany piłkarzem wszech czasów Manchesteru United[1].
Spis treści |
Ryan Giggs urodził się w roku 1973 jako syn Lynne Giggs oraz Danny'ego Wilsona. Jego tata był rugbystą. W wieku siedmiu lat przeprowadził się do Manchesteru. Dwa lata później w czasie gry w piłkę został zauważony przez scouta Manchesteru City i Giggs rozpoczął grę w Deans. Następnie zaczął grać w Salford Juniors. W jednym z meczów tego zespołu zdobył sześć bramek. W roku 1985 rozpoczął treningi w szkółce piłkarskiej Manchesteru City, gdzie jego trenerem był Denis Schofield. W grudniu 1986 roku został zaproszony na testy do Manchesteru United, któremu kibicował jako dziecko[2]. Uczęszczał do szkoły Moorside High w Manchesterze.
W wieku 16 lat Giggs podpisał amatorski kontrakt z Manchester United, a 30 listopada 1990, tuż po 17. urodzinach – profesjonalny. Zadebiutował w lidze 2 marca 1991, w meczu na Old Trafford przeciwko Evertonowi, kiedy to wszedł na boisko za Denisa Irwina. Jego debiut w wyjściowej jedenastce nastąpił jeszcze w tym samym sezonie w derbach Manchesteru. Strzelił wówczas jedyną bramkę meczu. Poprzez kontuzję Lee Sharpe'a na początku sezonu 1991/1992 Giggs otrzymał szansę regularnej gry w pierwszej drużynie.29 kwietnia 2009 Ryan Giggs odnotował osiemsetny występ w barwach United. Pomocnik dokonał tego w półfinałowym meczu Ligi Mistrzów z Arsenalem.
Podczas swojej gry dla Czerwonych Diabłów Giggs zdobył wszystkie krajowe trofea: Puchar Ligi Angielskiej w 1992, 2006, 2009, Mistrzostwo Anglii w 1993, 1994, 1996, 1997, 1999, 2000, 2001, 2003, 2007, 2008, 2009 i 2011 oraz cztery Puchary Anglii w 1994, 1996 i 1999, 2004 roku. W latach 1999 i 2008 świętował wraz z drużyną zdobycie najbardziej prestiżowego klubowego trofeum na świecie – Pucharu Europy.
Przed rozpoczęciem sezonu 2001/2002 Giggs podpisał nowy, pięcioletni kontrakt z Manchester United, ucinając wszelkie spekulacje o jego odejściu z Old Trafford. 10 dni później, w meczu przeciwko Coventry City, Giggs strzelił gola, który ostatecznie zatwierdził siódmy mistrzowski tytuł mistrza Premiership dla jego drużyny.
Ryan Giggs świętował jubileusz 10-lecia gry w pierwszej drużynie Manchesteru United w towarzyskim meczu ze szkockim Celtikiem Glasgow rozegranym na Old Trafford 1 sierpnia 2001. W piątek, 23 sierpnia 2002 Giggs strzelił swoją setną bramkę w barwach Manchesteru United, zapewniając remis 2:2 w meczu z Chelsea na Stamford Bridge. Natomiast 29 września 2009 na Old Trafford strzelił swoją sto pięćdziesiątą bramkę w barwach Manchesteru United w meczu Ligi Mistrzów z VfL Wolfsburg. 16 stycznia 2011 roku, w 23 kolejce spotkań Premiership zagrał 600 mecz w lidze. Manchester United zmierzył się wtedy z Tottenhamem Hotspur, a mecz zakończył się remisem.
W lutym 2012 roku w wieku 38 lat podpisał umowę przedłużającą jego pobyt w klubie o kolejny rok[3].
W nocy z 21 na 22 maja 2008, w zwycięskim dla Manchester United finale w Moskwie, Giggs został rekordzistą w liczbie rozegranych meczów dla Czerwonych Diabłów. Jednocześnie zdobył drugi w swojej karierze Puchar Europy. W czasie konkursu rzutów karnych był skutecznym egzekutorem "jedenastki".
Ryan stał się najmłodszym piłkarzem pierwszej reprezentacji Walii, kiedy to wszedł na boisko w meczu przeciwko Niemcom w wieku 17 lat i 321 dni. Od tej pory był podstawowym zawodnikiem drużyny, grając dla niej przez 16 lat i strzelając w tym czasie 13 bramek. 2 czerwca 2007 Giggs zdecydował o zakończeniu kariery reprezentacyjnej.
| Klub | Sezon | Liga | FA Cup | Puchar Ligi | Europa | Inne[4] | Razem | ||||||
| Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | ||
| Manchester United | 1990/91 | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 1 |
| 1991/92 | 38 | 4 | 3 | 0 | 8 | 3 | 1 | 0 | 1 | 0 | 51 | 7 | |
| 1992/93 | 41 | 9 | 2 | 2 | 2 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 46 | 11 | |
| 1993/94 | 38 | 13 | 7 | 1 | 8 | 3 | 4 | 0 | 1 | 0 | 58 | 17 | |
| 1994/95 | 29 | 1 | 7 | 1 | 0 | 0 | 3 | 2 | 1 | 0 | 40 | 4 | |
| 1995/96 | 33 | 11 | 7 | 1 | 2 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 44 | 12 | |
| 1996/97 | 26 | 3 | 3 | 0 | 0 | 0 | 7 | 2 | 1 | 0 | 37 | 5 | |
| 1997/98 | 29 | 8 | 2 | 0 | 0 | 0 | 5 | 1 | 1 | 0 | 37 | 9 | |
| 1998/99 | 24 | 3 | 6 | 2 | 1 | 0 | 9 | 5 | 1 | 0 | 41 | 10 | |
| 1999/00 | 30 | 6 | - | - | 0 | 0 | 11 | 1 | 3 | 0 | 44 | 7 | |
| 2000/01 | 31 | 5 | 2 | 0 | 0 | 0 | 11 | 2 | 1 | 0 | 45 | 7 | |
| 2001/02 | 25 | 7 | 1 | 0 | 0 | 0 | 13 | 2 | 1 | 0 | 40 | 9 | |
| 2002/03 | 36 | 8 | 3 | 2 | 5 | 0 | 15 | 4 | 1 | 0 | 59 | 14 | |
| 2003/04 | 33 | 7 | 5 | 0 | 0 | 0 | 8 | 1 | 1 | 0 | 47 | 8 | |
| 2004/05 | 32 | 5 | 4 | 0 | 1 | 1 | 6 | 2 | 1 | 0 | 44 | 8 | |
| 2005/06 | 27 | 3 | 2 | 1 | 3 | 0 | 5 | 1 | 0 | 0 | 37 | 5 | |
| 2006/07 | 30 | 4 | 6 | 0 | 0 | 0 | 8 | 2 | 0 | 0 | 44 | 6 | |
| 2007/08 | 31 | 3 | 2 | 0 | 0 | 0 | 9 | 0 | 1 | 1 | 43 | 4 | |
| 2008/09 | 28 | 2 | 2 | 0 | 4 | 1 | 11 | 1 | 2 | 0 | 47 | 4 | |
| 2009/10 | 26 | 5 | 1 | 0 | 2 | 1 | 3 | 1 | 1 | 0 | 32 | 7 | |
| 2010/11 | 25 | 2 | 3 | 1 | 1 | 0 | 8 | 1 | 1 | 0 | 38 | 4 | |
| 2011/12 | 19 | 2 | 2 | 0 | 1 | 1 | 4 | 1 | 0 | 0 | 26 | 4 | |
| Razem | 632 | 112 | 70 | 11 | 38 | 10 | 144 | 29 | 18 | 1 | 902 | 163 | |
Stan na 8 marca 2012.[5]
Ryan Giggs jest żonaty ze Stacey Cooke (ślub 7 września 2007) i ma dwójkę dzieci: córkę Liberty (ur. 10 kwietnia 2003) i syna Zacha (ur. 1 października 2006).
| |||||
| |||||
| |||||
