Słupy Heraklesa (do III w. p.n.e. nazywane przez Fenicjan Słupami Melkarta) – starożytna, grecka nazwa Skały Gibraltarskiej oraz góry znajdującej się po drugiej stronie Cieśniny Gibraltarskiej.
Jakkolwiek północny, europejski ze Słupów jest jednoznacznie określony, to według różnych źródeł jako południowy, afrykański Słup Herkulesa traktowana jest czasem hiszpańska góra Monte Hacho (204 m n.p.m. w Ceucie), a czasem marokańska – Dżabal Musa (Abyle, 851 m n.p.m.), położona nieco bardziej na zachód.
W mitologii greckiej Słupy mają związek z dziesiątą pracą, jaką miał do wykonania Herakles – uprowadzeniem z najdalszego zachodu wołów Geriona. Wracając z wołami, na pamiątkę swej wyprawy za ocean, w Cieśninie Gibraltarskiej Herkules ustawił Słupy.
Zamykające Morze Śródziemne Słupy oznaczały dla starożytnych koniec znanego świata. Określenie "za Słupami Herkulesa" znaczyło tyle samo, co "za Cieśniną Gibraltarską", stąd czasami Słupami nazywa się również samą Cieśninę.
.svg)
Herkules i Słupy w herbie Kadyksu
.svg)
