Na mapach:
| Sala y Gómez | |
 Wyspa Sala y Gómez | |
| Kontynent | Oceania |
| Państwo |  Chile |
| Akwen | Ocean Spokojny |
| Archipelag | Polinezja |
| Powierzchnia | 0,15 km² |
| Populacja • liczba ludności | 0 |
Mapa wyspy | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
Sala y Gómez – niezamieszkana wysepka na Oceanie Spokojnym, należąca do Chile (administracyjnie należy do regionu Valparaíso). Jest to najdalej na wschód wysunięta wyspa Polinezji i całej Oceanii. Ze względu na fakt, że wysepka ta nie jest zamieszkana, większość geografów i etnografów uważa, że tytuł ten należy się leżącej najbliżej, a zamieszkanej wyspie Wielkanocnej. Nazwa wyspy pochodzi od nazwisk dwóch pierwszych odkrywców wyspy Salasa i Gómeza.
Spis treści |
Współrzędne geograficzne wyspy Sala y Gómez to 26°28'S 105°28'W, 3210 km na zachód od kontynentalnego Chile, 2490 km na zachód od wysp Desventuradas, 390 km na wsch.-pn.-wsch. od Wyspy Wielkanocnej, najbliższego skrawka lądu. Sala y Gómez składa się z dwóch skał, mniejsza ma powierzchnię 4 ha (270 x 200 metrów), natomiast większa 11 ha (500 x 270 m), połączonych wąskim przesmykiem w ich północnej części, o średniej szerokości 30 metrów. Łączna powierzchnia to 15 ha (0,15 km²). Wyspa ma wybrzeże klifowe, o wysokości dochodzącej do 10 m, najwyższy punkt położony jest na większej, wschodniej części (30 m n.p.m.), najwyższy punkt zachodniej części mierzy 26 m n.p.m.
Za odkrywcę wyspy uważa się hiszpańskiego żeglarza José Salas Valdésa, który jako pierwszy Europejczyk dostrzegł ją 23 sierpnia 1793 roku. Pierwszego lądowania na wyspie w roku 1805 dokonał kolejny hiszpański żeglarz José Manuel Gómez. Od. Do roku 1917 na wyspie ladowano tylko kilkakrotnie, w latach: 1806, 1817, 1825, 1875, i 1917.
Wyspy zostały zaanektowane przez Chile w roku 1808. Zarząd nad wyspą powierzono Marynarce Wojennej Chile w 1888 roku, która w 1994 r. zainstalowała na wyspie automatyczne urządzenia systemu wczesnego ostrzegania przed falami tsunami.
| |||||||||||
