Salicylan fenylu

Salicylan fenylu
Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC) 2-hydroksybenzoesan fenylu
Inne nazwy i oznaczenia salol, ester fenylowy kwasu salicylowego
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C13H10O3
Masa molowa	214,22 g/mol
Wygląd	bezbarwne kryształy lub biały, krystaliczny proszek o charakterystycznym zapachu[1]
SMILES C1=CC=C(C=C1)OC(=O)C2=CC=CC=C2O
Identyfikacja
Numer CAS	118-55-8
PubChem	8361[2]
Właściwości Rozpuszczalność w wodzie 150 mg/L Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach bardzo łatwo w eterze etylowym łatwo w etanolu Temperatura topnienia 41,4 °C Temperatura wrzenia 173 °C (12 mmHg)
Niebezpieczeństwa MSDS Zewnętrzne dane MSDS Globalnie Zharmonizowany System Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów Zagrożenia według MSDS Uwaga Zwroty H H315, H319, H335 Zwroty EUH brak zwrotów EUH Zwroty P P261, P305+P351+P338 Europejska klasyfikacja substancji Zagrożenia według MSDS Drażniący (Xi) Zwroty R R36/37/38 Zwroty S S26, S36 Numer RTECS VO6125000 Dawka śmiertelna LD50 3 g/kg (szczur, doustnie)
Podobne związki
Podobne związki	kwas salicylowy, kwas acetylosalicylowy
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
ATC	G04 BX12
Farmakokinetyka Działanie przeciwbakteryjne

Salicylan fenylu (salol, łac. Phenylis salicylas, ang. Phenyl salicylate) – organiczny związek chemiczny z grupy estrów. Jest to ester fenylowy kwasu salicylowego. Lek stosowany do odkażania przewodu pokarmowego i dróg moczowych^[1].

Salol został otrzymany (1886) i wprowadzony (1887) do leczenia zakażeń układu moczowego przez Marcelego Nenckiego.
Maksymalna dawka jednorazowa wynosi 1,0 grama, natomiast maksymalna dawka dobowa wynosi 3,0 gramy^[1].

[edytuj] Właściwości

Salol wykazuje reaktywność charakterystyczną dla fenoli: ulega reakcji dimeryzacji, nitrozowania i diazowania. W reakcji z FeCl₃ daje związek kompleksowy o fioletowym zabarwieniu.

[edytuj] Przypisy

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.