Widget
Podziel się:

Salut rzymski


Jacques-Louis David "Przysięga w sali do gry w piłkę"

Salut rzymski – gest pozdrowienia, wywodzący się jakoby ze starożytnego Rzymu, funkcjonujący w tamtych czasach jako oficjalne przywitanie ([1]). Obywatele krzyczeli do siebie Ave! (bądź pozdrowiony) z czasem dodawano tytuł np: Ave Cezar![potrzebne źródło]. W rzeczywistości pierwsze zapisane użycie saltu rzymskiego pochodzi z obrazu Jacques-Louis David's Przysięga Horacjuszy (1784).

Spis treści

[edytuj] Historia

Z zapisów historyków[czyim?] wynika, iż pozdrowienia używali miedzy innymi: Roman Dmowski, Wojciech Wasiutyński, Tadeusz Todtleben, Jerzy Kurcjusz, Jan Korolec, Tadeusz Gluziński, Stanisław Piasecki, Paweł Musioł, Bolesław Piasecki, Henryk Rossman, Jan Mosdorf i członkowie ONR, MW i innych organizacji radykalnej prawicy[potrzebne źródło].

[edytuj] Udokumentowane użycia salutu w wieku XX

Po 1942 symbol ze względu na podobieństwo do Heil został przez opinie publiczną uznany za faszystowsko- nazistowski

[edytuj] Salut na świecie

W XIX wieku stał się pozdrowieniem ruchów nacjonalistycznych w Europie.

W Stanach Zjednoczonych w 1892 roku salut rzymski stał się elementem przysięgi wierności fladze Stanów Zjednoczonych. W 1942 usunięto ten ceremoniał jako kojarzący się z narodowym socjalizmem.

Salut rzymski był również używany przed wojną jako pozdrowienie olimpijskie podczas igrzysk olimpijskich. Po II wojnie światowej został przez MKOl zakazany.

[edytuj] Symbol faszystowski

Do symboliki salutu rzymskiego nawiązali faszyści włoscy. Pomysłodawcą nawiązania do salutu rzymskiego był Gabriele d'Annunzio, łącząc go z włoskim imperializmem i chęcią wskrzeszenia Imperium Romanum.

Na wzór włoskich faszystów, salut rzymski przejęły inne europejskie ugrupowania narodowe, faszystowskie, a także naziści. Jednakże, jak niemal wszystkie faszystowskie zapożyczenia z kultury antycznej, zarówno sam gest jak i cała otaczająca go symbolika zostały na nowo wykreowane, aby pasować do ideologii faszystowskiej.

[edytuj] Współcześnie

Współcześnie wykonywanie salutu rzymskiego spotyka się z licznymi kontrowersjami.

Pozdrowień nawiązujących do salutu rzymskiego używają niektóre grupy nacjonalistyczne traktujące je jak przedwojenne pozdrowienie nawiązujące do tradycji rzymskiej, grupy neofaszystowskie[2] [3] i neonazistowskie oraz część grup rodzimowierczych traktując je, zgodnie najstarszym znaczeniem, jako gest religijny.

[edytuj] Bibliografia

  • Winkler, Martin M. (2009). The Roman Salute: Cinema, History, Ideology. Columbus: Ohio State University Press
  • Bogucki A Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” na Pomorzu 1893-1939 Bydgoszcz 1997
  • Majchrowski Jacek Szkice z historii polskiej prawicy politycznej lat drugiej Rzeczypospolitej Kraków 1986
  • Jan Molenda Piłsudczycy a narodowi demokraci 1908–1918 Warszawa 1980.
  • Daria i Tomasz Nałęcz Józef Piłsudski – legendy i fakty Warszawa 1987
  • Roman Wapiński Roman Dmowski Lublin 1988
  • Sokolarstwo Polskie 1937 Filmoteka Narodowa

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. choć na potwierdzenie tej tezy nie istnieją żadne przekonujące dowody pisemne, ani wizualne
  2. "Syn burmistrza nie hajlował. On tylko pozdrawiał"
  3. "ONR-owcy skazani za hajlowanie"

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne