| Petersburg | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
| Miasto wydzielone | Petersburg | ||||
| Gubernator | Walentina Matwijenko | ||||
| Powierzchnia | 1439 km² | ||||
| Wysokość | 3 m n.p.m. | ||||
| Ludność (2010) • liczba ludności • gęstość • aglomeracja | 4 600 276[1] 3129,2 os./km² 4 775 400 | ||||
| Nr kierunkowy | 7812 | ||||
| Kod pocztowy | 190000-199406 | ||||
| Tablice rejestracyjne | 78, 98 w prawym górnym rogu nad flagą Rosji i literami RUS | ||||
| Podział miasta | 20 rejonów | ||||
| Na mapach: | |||||
| Strona internetowa miasta | |||||
Petersburg (forma zalecana)[2], Sankt Petersburg (egzonim wariantowy)[3] (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276[4].
Petersburg jest miastem wydzielonym Federacji Rosyjskiej i stanowi jej odrębny podmiot. Jest stolicą Północno-Zachodniego Okręgu Federalnego i obwodu leningradzkiego, chociaż sam do niego nie należy.
Spis treści |
Nazwa miasta w ciągu wieków ulegała zmianie. Pierwotnie na cześć św. Piotra miasto nazywało się Sankt Piterburh, co było wzorowane na niderlandzkiej wymowie Sint Petersburg, a wynikało z faktu, iż car Piotr I w młodości przebywał przez pewien czas w Holandii. Później ustabilizowała się nazwa w obecnym odniemieckim brzmieniu.
Po wybuchu I wojny światowej, 31 sierpnia[5]1914 niemiecko brzmiącą nazwę zamieniono ze względów patriotycznych na jej rosyjskie tłumaczenie Piotrogród. Prawie dziesięć lat później, 26 stycznia 1924 Piotrogród stał się Leningradem – w ten sposób uczczono pamięć Włodzimierza Lenina, zmarłego przywódcy Rosji Radzieckiej. 6 września 1991 miastu przywrócono dawną nazwę[6].
Pitier – to z kolei nieoficjalna, pieszczotliwa, potoczna nazwa miasta, która funkcjonowała już w XIX wieku, było używane zarówno w czasach radzieckich, jak też obecnie. Stosuje się też określenie północna stolica.
Zalecaną polską nazwą miasta (egzonimem), zgodnie z ustaleniami Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych jest tradycyjna forma Petersburg[2]. W 2006 Komisja dopuściła używanie egzonimu wariantowego Sankt Petersburg, w dalszym ciągu zalecając w języku polskim używanie nazwy Petersburg[3].
Petersburg jest największym po Moskwie ośrodkiem gospodarczym, kulturalnym i naukowym Rosji, jednak pod względem odwiedzin turystów przewyższa stolicę, i tak np. w 2004 było ich 3,4 mln. Przez UNESCO został ogłoszony ósmym najbardziej atrakcyjnym turystycznie miastem świata, m.in. w związku z opiniami, że jest jednym z najwspanialszych zespołów urbanistycznych świata.
Kilkadziesiąt wysp, na których leży Petersburg, spiętych jest 396 mostami, z których 14 największych jest co noc otwieranych w celu umożliwienia statkom przedostania się na jezioro Ładoga. Z tego względu nazywany bywa Wenecją Północy.
Dzięki swojemu dogodnemu położeniu geograficznemu rozwinął się w nim przemysł stoczniowy (np. Stocznia Bałtycka), maszynowy (Zakłady Elektrosiła, Zakłady Kirowskie), elektrotechniczny i elektroniczny, hutnictwo żelaza i metali kolorowych, przemysł chemiczny, a zwłaszcza gumowy, włókienniczy, odzieżowy, skórzano-obuwniczy, poligraficzny, drzewny, papierniczy, materiałów budowlanych oraz spożywczy. W Petersburgu znajduje się zatrudniająca 6700 osób fabryka aut, w której produkowany jest model Chevrolet Cruze.
Petersburg jest wielkim węzłem kolejowym i drogowym oraz jednym z największych portów morskich Rosji. Port rzeczny połączony jest drogami wodnymi z morzami: Białym, Azowskim, Kaspijskim i Czarnym. Znajduje się tu także międzynarodowy port lotniczy Pułkowo.
W mieście istnieje 41 szkół wyższych, w tym Petersburski Uniwersytet Państwowy, ponad 170 instytucji naukowo-badawczych, ponad dwa tysiące bibliotek (w tym Biblioteka im. Michaiła Sałtykowa-Szczedrina), obserwatorium astronomiczne Pułkowo, Teatr Maryjski, który w latach 1920–1992 funkcjonował jako Teatr Opery i Baletu im. Sergieja Kirowa. Funkcjonuje ciesząca się światową sławą filharmonia, założona w 1862.
Petersburg jest jednym z głównych centrów muzealnych świata, swoje zasoby udostępnia m.in. jedno z trzech największych muzeów świata – Ermitaż, ponadto Muzeum Rosyjskie, Muzeum Antropologii i Etnografii (Kunstkamera) oraz kilkaset mniejszych muzeów. W pobliżu miasta są liczne miejscowości turystyczno-wypoczynkowe, w których znajdują się kompleksy parkowo-pałacowe byłych carów Rosji, takie jak Puszkin (Carskie Sioło), Petrodworec (Peterhof), Pawłowsk, Zielenogorsk czy Gatczyna.
| Lp. | nazwa dzielnicy | nazwa rosyjska | mieszkańców: 1 stycznia 2004 | mieszkańców: 1 stycznia 2005 |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Admiralicyjna | Адмиралтейский район | 184.400 | 181.704 |
| 2 | Centralna | Центральный район | 231.100 | 225.821 |
| 3 | Czerwonoarmijska | Красногвардейский район | 330.200 | 327.484 |
| 4 | Czerwonosielska | Красносельский район | 304.300 | 302.890 |
| 5 | Frunzeńska | Фрунзенский район | 402.700 | 398.994 |
| 6 | Kalininska | Калининский район | 467.200 | 464.570 |
| 7 | Kirowska | Кировский район | 336.100 | 332.413 |
| 8 | Kołpińska | Колпинский район | 174.800 | 176.213 |
| 9 | Kronsztadzka | Кронштадтский район | 43.100 | 42.992 |
| 10 | Kurortowa | Курортный район | 67.100 | 67.235 |
| 11 | Łomonosowska | Ломоносовский район | 37.300 | 37.420 |
| 12 | Moskiewska | Московский район | 272.400 | 268.873 |
| 13 | Newska | Невский район | 434.500 | 435.097 |
| 14 | Pawłowska | Павловский район | 16.100 | 16.006 |
| 15 | Piotropałacowa | Петродворцовый район | 76.800 | 77.574 |
| 16 | Piotrogrodzka | Петроградский район | 131.500 | 128.469 |
| 17 | Nadmorska | Приморский район | 397.500 | 401.609 |
| 18 | Puszkińska | Пушкинский район | 101.000 | 103.009 |
| 19 | Wyspa Wasiljewska | Василеостровский район | 198.700 | 196.815 |
| 20 | Wyborska | Выборгский район | 417.300 | 414.812 |
Sprawą prestiżową dla władców Rosji z dynastii Romanowów było uzyskanie dostępu do Morza Bałtyckiego. Przez ponad sto lat kolejni carowie bezskutecznie starali się osiągnąć wyznaczony cel. Dopiero w okresie rządów Piotra I Rosjanie znaleźli się nad Bałtykiem. Dzięki wojnie północnej, którą toczył ze Szwedami w latach 1701-1721 oraz zwycięstwie w bitwie pod Połtawą w 1709, a także korzystnych ustaleniach pokoju w Nystad, mógł przystąpić do zagospodarowywania nadmorskich obszarów.
Głównym marzeniem cara było zbudowanie od podstaw miasta, które miało świadczyć o narodzinach potęgi państwa rosyjskiego. Prace budowlane, w których brali udział najwybitniejsi architekci ówczesnej Europy, rozpoczęły się już w 1703 na zdobytej od Szwedów Wyspie Zajęczej. Pierwszą budowlą wzniesioną na obszarze wyspy Zajęczej była Twierdza Pietropawłowska, którą rozpoczęto wznosić na mocy rozkazu cara z dnia 16 maja (27 maja według kalendarza gregoriańskiego) 1703. Dzień ten jest uznawany za datę założenia miasta. Na płycie kamiennej specjalnie przygotowanej na tę uroczystość wyryto następujący napis:
Caryca Elżbieta kazała wybudować sobie w Petersburgu pałac, wzorowany na francuskim Wersalu – tzw. Pałac Zimowy. Jako pierwsza zamieszkała w nim cesarzowa Katarzyna II.
Miasto jest jednym z centrów sportowych Rosji. Działają tutaj takie kluby jak Zenit Sankt Petersburg (piłka nożna), SKA Sankt Petersburg (posiadający sekcję hokeja na lodzie oraz piłki nożnej), Dinamo Sankt Petersburg czy Spartak Sankt Petersburg (koszykówka). W mieście rozgrywany jest także tenisowy turniej Sankt Petersburg Open. W rejonie miasta działa także skocznia narciarska, Kawgołowo.
Mapa St. Petersburga i jego okolic. Meyers Konversationslexikon, 1888
Pałac Zimowy w Sankt Petersburgu
Akademia Sztuki (również najstarsze muzeum w Rosji)
Ermitaż nocą
| |||||||||||||||||||||||||||||