Sasinowie południowe plemię pruskie. Staropruski wyraz sasins oznaczał zająca. Czasem tereny zajmowane przez Sasinów określano ziemią zajęcy.
Mieszkali w osadach ulokowanych na wzniesieniach i trudno dostępnych miejscach. Niektóre osady otaczano palisadami i płotami. Grodziska drewniano-ziemne w Księżym Dworze, Nowym Dworze, Narzymiu i Gródkach datowane są na koniec XI w.[1]
Plemię Sasinów nie uznawało władzy książąt mazowieckich. Badania archeologiczne doprowadziły do odkryć na tych terenach ślady człowieka z młodszej epoki kamiennej. W Burkacie w XIX wieku odkryto kurhan, a w nim naszyjnik, cztery bransolety i szpilę. Inną bransoletę odnaleziono na polu w Turzy Wielkiej. Znaleziska datowane są na około 1700 lat p.n.e. [2]
Ziemia Sasinów stała się w XIII wieku częścią ziem Zakonu Krzyżackiego, a później Prus. Pokrywa się z południową częścią Prus Górnych oraz z ziemią lubawską. Obecnie jest to południowo-zachodnia część województwa warmińsko-mazurskiego.
