Widget
Podziel się:

Schronisko PTTK "Murowaniec"


Na mapach: 49°14′39″N 20°00′26″E / 49.24417, 20.00722

Schronisko PTTK "Murowaniec"
Schronisko „Murowaniec“
Schronisko „Murowaniec“
Państwo Polska
PasmoTatry, Karpaty
Wysokość1500 m n.p.m.
Data otwarcia1926
WłaścicielPTTK
"Tło mapy lokalizacyjnej, z zaznaczonymi granicami"
"Murowaniec"
Murowaniec
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
http://www.murowaniec.e-tatry.pl/
„Betlejemka” na Hali Gąsienicowej
Murowaniec na tle Orlej Perci

Schronisko PTTK „Murowaniec” na Hali Gąsienicowejschronisko turystyczne w Tatrach położone na wysokości 1500 m n.p.m., na Hali Gąsienicowej. Zbudowane zostało w latach 1921–1925 przez Polskie Towarzystwo Tatrzańskie. Po pożarze w 1964 roku zostało odbudowane. Posiada 120 miejsc noclegowych w pokojach 3-, 4-, 5-, 8- i 10-osobowych. Jest zarządzane przez Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze.

Spis treści

[edytuj] Historia

„Murowaniec” wystawił w latach 1921-1925 Oddział Warszawski PTT, głównie staraniem prezesa Stanisława Osieckiego (tablica pamiątkowa z 1969 roku). Pierwsze szkice budowli „z dużych głazów nieobrabianych na zewnątrz” nakreślił wiosną 1914 roku architekt Jan Koszczyc Witkiewicz, autorami ostatecznego projektu byli Zdzisław Kalinowski i Karol Siciński. W budowę wiele trudu włożyła Kompania Wysokogórska 3 Pułku Strzelców Podhalańskich. Od 1923 roku przy budowie schroniska największy udział miały 5 Pułk Saperów stacjonujący w Krakowie (na Kopcu Kościuszki) oraz 1 Pułk Saperów Kolejowych również z Krakowa.

Otwarcia dokonał 12 lipca 1925 prezydent RP Stanisław Wojciechowski w obecności m.in. Marszałka Senatu Wojciecha Trąmpczyńskiego i gen. Mariusza Zaruskiego. W latach 1950-1951 dobudowano zachodnie skrzydło i przerobiono wnętrze, powiększając obiekt do obecnych rozmiarów. W 1963 roku schronisko spaliło się częściowo, po czym zostało odbudowane (notabene bez słynnej sali na poddaszu, zwanej „Trumną”). Kierownikiem schroniska jest od roku 1983 ratownik GOPR i TOPR, Andrzej Kusion, który prowadzi w ostatnich latach modernizację obiektu.

U wejścia do schroniska wisi tablica poświęcona pamięci Adama Asnyka, wmurowana w 1929 roku, a odsłonięta w 1930 roku. Projekt z 1927 roku przewidywał wkucie jej w jedną ze skał nad Morskim Okiem.

Ciekawostką związaną ze schroniskiem jest umieszczenie w balustradzie klatki schodowej znaków swastyki, nazywanej przez górali „krzyżykiem niespodzianym”. Był to także ulubiony symbol Mieczysława Karłowicza i Walerego Eljasza-Radzikowskiego.

[edytuj] Szlaki turystyczne

Przy schronisku znajduje się bardzo duży węzeł szlaków:

POL Szlak niebieski.svg – szlak niebieski z Kuźnic przez Boczań, Skupniów Upłaz i Przełęcz między Kopami do Murowańca, stąd dalej nad Czarny Staw Gąsienicowy i na Zawrat.
  • Czas przejścia z Kuźnic do Murowańca: 2 h, ↓ 1:35 h
  • Czas przejścia z Murowańca na Zawrat: 2:20 h, ↓ 1:50 h
POL Szlak żółty.svg POL Szlak niebieski.svg – do Przełęczy między Kopami prowadzi też szlak żółty Doliną Jaworzynką. Czas przejścia z Kuźnic do Murowańca tą drogą i dalej szlakiem niebieskim: 2 h (↓ 1:35 h)
POL Szlak czarny.svg – czarny do Brzezin przez Psią Trawkę. Czas przejścia: 1:45 h, ↑ 2:15 h
POL Szlak zielony.svg – zielony do Wierchporońca przez Rówień Waksmundzką, Gęsią Szyję i Rusinową Polanę. Czas przejścia: 3:50 h, z powrotem 4:15 h
POL Szlak żółty.svg – żółty z Kasprowego Wierchu przez Roztokę Stawiańską do Murowańca, stąd Doliną Pańszczycą na przełęcz Krzyżne.
  • Czas przejścia z Kasprowego Wierchu do Murowańca: 1:05 h, ↑ 1:25 h
  • Czas przejścia z Murowańca na Krzyżne: 2:45 h, ↓ 2:05 h.

Czasy przejścia podane na podstawie mapy[1].

Schronisko „Murowaniec” jest wygodnym i popularnym punktem początkowym do przejścia najtrudniejszego tatrzańskiego szlaku – Orlej Perci, na którą można wejść od przełęczy Krzyżne (żółty szlak) albo jednym z kilku odcinków łącznikowych od Czarnego Stawu Gąsienicowego, do którego prowadzi niebieski szlak.

Przypisy

  1. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X. 

[edytuj] Bibliografia

  • Polska Zbrojna Nr. 193 z 16.07.1925 i Nr. 212 z 04.08.1925r.
  • Zarys Historii Wojennej Formacji Polskich 1918-1920 "5 Pułk Saperów" str. 51.

[edytuj] Linki zewnętrzne


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne