| Sercanki | |
| Pełna nazwa | Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego |
| Nazwa łacińska | Congregatio Servularum Sacratissimi Cordis Iesu |
| Skrót zakonny | SSCJ |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Założyciel | Józef Sebastian Pelczar |
| Data założenia | 1894 |
| Data zatwierdzenia | 1912/1923 |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
| Strona internetowa | |
Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego – rzymskokatolicki, zakon żeński. Członkinie Zgromadzenia są nazywane sercankami.
Zgromadzenie powstało w 1894 w Krakowie. Inicjatorem jego powołania był ksiądz Józef Sebastian Pelczar, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, który wcześniej stworzył w Krakowie przytulisko dla przybywających do pracy w Krakowie dziewcząt. Założył on zgromadzenie, by zapewnić podopiecznym przytuliska duchową opiekę. Pierwszą przełożoną została siostra Klara Ludwika Szczęsna. Zatwierdzenie Zgromadzenia przez Watykan nastąpiło w 1912, a ostateczne zatwierdzenie Konstytucji w 1923.
Zgromadzenie szybko się rozwijało. Do 1900 wzniesiono dla sióstr klasztor i kościół przy ul. Garncarskiej. Rozwijały się też domy zakonne w innych miastach Galicji, powstawały też pierwsze domy poza jej granicami. Siostry zajmowały się głównie działalności dydaktyczno-wychowawczą i charytatywną: prowadziły schroniska dla dziewcząt pracujących, ochronki, sierocińce, szkoły, pracowały w szpitalach i zakładach opieki społecznej.
