| Sewel | |
| Aplodontia rufa[1] | |
| (Rafinesque, 1817) | |
![]() | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Nadgromada | żuchwowce |
| Gromada | ssaki |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | gryzonie |
| Rodzina | sewelowate |
| Rodzaj | Aplodontia Richardson, 1829 |
| Gatunek | sewel |
| Podgatunki | |
zobacz opis w tekście | |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Sewel, bóbr górski (Aplodontia rufa) – gatunek gryzonia, jedyny żyjący przedstawiciel rodziny sewelowatych. Występuje w górach południowo-zachodniej Kanady i górach północno-zachodniej części USA, wzdłuż wybrzeża Pacyfiku. Jest uważany za najbardziej prymitywnego przedstawiciela rzędu gryzoni. Ponieważ ma problemy zarówno z utrzymaniem ciepłoty jak i wilgotności ciała, zimą przechodzi hibernację a w gorących okresach lata popada w odrętwienie[3]. Prowadzi samotniczy tryb życia, każdy osobnik ma swój własny system podziemnych korytarzy. Pod względem zagrożenia wymarciem Sewel uważany jest za gatunek niższego ryzyka (patrz Czerwona Księga)[2].
Spis treści |
W miocie średnio 2-3 młodych.
Gatunek spotykany w terenie górskim, w wilgotnych lasach iglastych i na terenach wyrębu.
Wyróżnia się siedem podgatunków sewela[4]: