Shōtō (jap. 小刀) to termin odnoszący się do kategorii mieczy japońskich o długości głowni (nagasa) od jednego do dwóch shaku (30–60 cm). Rodzaj mieczy podpadający pod tę kategorię to wakizashi, natomiast kodachi, z powodu specyficznego wykonania i pomimo odpowiednich rozmiarów, często nie jest zaliczane do kategorii shōtō.
Termin shōtō jest często używany i mocno związany z daitō (mieczem długim), noszone razem tworzyły daishō (parę mieczy), będącą w okresie Edo symbolem statusu społecznego kasty szlacheckiej - samurajów.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
