 | Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. Adnotacja: 2009-07-02. |
| Sherman Firefly VC | |
 polski Sherman Firefly | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Typ pojazdu | czołg średni |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 4 |
| Historia | |
| Produkcja | 1942 – 1945 |
| Egzemplarze | 2348 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 5 sprężonych silników gaźnikowych Chrysler Multibank o mocy 370 KM (280 kW) |
| Transmisja | mechaniczna |
| Pancerz | grubość: 13 – 108 mm |
| Długość | 7,85 m |
| Wysokość | 2,74 m |
| Masa | 32 700 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość | 40 km/h (po drodze) 37 km/h (w terenie) |
| Zasięg | 160 km (po drodze) |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Ściany (wys.) | 0,72 m |
| Kąt podjazdu | 30º |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 armata QF 17-pounder kal. 76,2 mm 1 wielkokalibrowy karabin maszynowy M2 kal. 12,7 mm 2 karabiny maszynowe M1919 kal. 7,62 mm | |
| Użytkownicy | |
| Wielka Brytania, Polska | |
Sherman Firefly VC – brytyjska modyfikacja amerykańskiego czołgu średniego M4 Sherman z czasów II wojny światowej.
W latach 1942-1945 w ramach programu Lend-Lease do Wielkiej Brytanii wysłano 17 287 czołgów średnich M4 Sherman. Brytyjskie Shermany przeszły chrzest bojowy w 23 października 1942 roku, podczas bitwy pod El Alamein. Angielscy wojskowi postanowili ulepszyć Shermana.
Na początku otrzymał brytyjską radiostację No. 19. na miejscu amerykańskiej radiostacji. Potem Brytyjczycy zaczęli wzmacniać opancerzenie czołgu, wymieniać przyrządy celownicze i obserwacyjne, zmienili silnik, ale najważniejszą modernizacją było dodanie brytyjskiej armaty 17-funtowej, która dawała możliwość podjęcia walki z niemieckimi czołgami PzKpfw VI Tiger i PzKpfw V Panther. Duże rozmiary armaty oraz jej zamka, nieproporcjonalne w stosunku do wnętrza wieży, wymusiły obrócenie jej o 90 stopni wzdłuż własnej osi, a także usunięcie stabilizacji żyroskopowej w wyniku czego leżała "na boku". W grudniu 1943 roku Brytyjczycy postanowili zmodernizować 2100 pojazdów, jednak do czerwca 1944 roku zmodernizowano do standardu jedynie 600 pojazdów. Głównym użytkownikiem była Wielka Brytania, ale pewną ilość tych czołgów otrzymały Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie.
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
