| Shining | |
 Shining w 2009 roku. Od lewej: Torstein Lofthus, Tor Egil Kreken, Bernt Moen i Jørgen Munkeby. | |
| Rok założenia | 1999 |
| Pochodzenie |  Norwegia |
| Gatunek | jazz[1], rock progresywny[1], jazz-rock[1], post-rock[1], rock alternatywny[1], indie rock[1], noise rock[1], muzyka eksperymentalna[1], muzyka elektroniczna[1], muzyka awangardowa[1] |
| Wytwórnia płytowa | BP, Jazzland, Rune Grammofon, Indie Recordings |
| Powiązania | Jaga Jazzist |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
| Strona internetowa | |
Shining - norweska grupa wykonująca szeroko pojętą muzykę awangardową. Powstała w 1999 roku w Oslo jako akustyczny kwartet jazzowy. Do 2010 roku ukazało się pięć albumów studyjnych formacji, które zawierały wpływy takich gatunków jak rock progresywny, jazz-rock, post-rock, rock alternatywny, indie rock, noise rock czy muzyka elektroniczna.
Spis treści |
Zespół powstał w 1999 roku w Oslo z inicjatywy multiinstrumentalisty Jørgena Munkeby[1]. Muzyk do współpracy zaprosił basistę Aslaka Hartberga, perkusistę Torsteina Lofthusa oraz pianistę Mortena Qvenilda. 5 listopada 2001 roku został wydany debiutancki album formacji zatytułowany Where the Ragged People Go[2]. Stylistycznie płyta oscylowała w granicach nowoczesnego jazzu. W 2003 roku ukazał się drugi album studyjny zespołu pt. Sweet Shanghai Devil, inspirowany dokonaniami jazzmanów Johna Coltranea i Ornette Colemana[1][3][2] . Kompozycje w dalszym ciągu w pełni akustyczne zawierały elementy wykraczające poza ramy jazzu.
W 2005 roku nakładem Rune Grammofon ukazał się trzeci album grupy zatytułowany In the Kingdom of Kitsch You Will Be a Monster[1]. Wydawnictwo przyniosło zmiany w brzmieniu muzyki Shining. Muzycy nawiązali do rocka progresywnego, heavy metalu. Munkeby oprócz tradycyjnych instrumentów dętych drewnianych zastosował gitary elektryczne i syntezatory. Z kolei Aslak Hartberg gitarę basową zastąpił kontrabasem. Ponadto w realizacji nagrań grupa wykorzystała akordeon, organy i klawinet[4]. Lider formacji jako główną inspirację przy zmianie stylu muzycznego wymienił grupę Motorpsycho i francuskiego organistę Oliviera Messiaena. Trzecia płyta w dorobku Shining spotkała się z pozytywnym przyjęciem krytyków muzycznych w Norwegii oraz na świecie[5][6][7][8][9][10][11]. W międzyczasie pianista Morten Qvenild odszedł z zespołu, a zastąpił go Andreas Hessen Schei[12]. Z kolei basistę Aslaka Hartberga zastąpił Morten Strøm. W 2006 roku zespół otrzymał Alarm Award w kategorii najlepsza płyta jazzowa[13].
W 2007 roku został wydany czwarty album zespołu pt. Grindstone[1]. Na płycie muzycy rozwinęli brzmienie z poprzedniej płyty. Oprócz nawiązań do muzyki heavy metalowej i poważnej wystąpiły elementy takich stylów jak noise i drone. Rok później zespół ponownie otrzymał Alarm Award w kategorii najlepszy album jazzowy[13]. W październiku tego samego roku zespół odbył trasę koncertową poprzedzając występy Enslaved[14]. Koncerty kończyła interpretacja utworu "21st Century Schizoid Man" z repertuaru King Crimson w wykonaniu obu zespołów. Występ wzbudził zainteresowanie komitetu programowego Moldejazz, który zobowiązał Enslaved i Shaining do zrealizowania dziewięćdziesięciominutowego materiału muzycznego[15]. Owocem współpracy obu formacji było składające się z dziewięciu poruszeń dzieło Nine Nights in Nothingness – Glimpses of Downfall znane również pod nazwą The Armageddon Concerto, które po raz pierwszy zostało wykonane 19 lipca 2008 roku podczas Moldejazz. Pięć części skomponował Jørgen Munkeby, z kolei Ivar Bjørnson był autorem czterech części.
W 2009 roku zespół podpisał kontrakt płytowy z wytwórnią Indie Recordings[16]. 25 stycznia 2010 roku ukazał się piąty album studyjny formacji zatytułowany Blackjazz[17]. Instrumentarium w stosunku do poprzednich wydawnictw uległo uproszczeniu. Jørgen Munkeby skupił się na grze na gitarze i saksofonie. Posunięcie przyczyniło się do zbliżenia brzmienia studyjnego do tego podczas koncertów[18]. Poprzednie kompozycje wymagały uproszczenia podczas występów na żywo[18]. Wydawnictwo płytowe zamknęła interpretacja utworu "21st Century Schizoid Man" z repertuaru King Crimson. Gościnnie w kompozycji zaśpiewał Grutle Kjellson z grupy Enslaved. Album był ponadto promowany teledyskiem do utworu "The Madness And The Damage Done"[19].
|
|
