| Siła | |
| Rodzaj wielkości | wektorowa |
| Wymiar | ![]() |
| Gdzie: | - masa, - długość, - czas |
| Typowy symbol wielkości | ![]() |
| Typowe jednostki | niuton (w układzie SI), dyna (w układzie CGS), kilogram-siła (w ciężarowym układzie jednostek miar) |
Siła – wektorowa wielkość fizyczna będąca miarą oddziaływań fizycznych między ciałami.
Jednostką miary siły w układzie SI jest niuton [N]. Nazwa tej jednostki pochodzi od nazwiska wybitnego fizyka Isaaca Newtona. W układzie CGS jednostką siły jest dyna. W układzie ciężarowym jednostką siły jest kilogram-siła [kgf][1] (lub [kG], inaczej kilopond [kp]).
Siła ma wartość 1 N, jeżeli nadaje ciału o masie 1 kg przyspieszenie 1 m/s².
Spis treści |
Siłę przedstawia szybkość zmiany pędu p w czasie t:

gdzie
jest operatorem pochodnej po czasie.Korzystając z definicji pędu można zapisać wzór wiążący siłę z przyspieszeniem a i masą m

gdzie v jest prędkością ciała. Wzór ten można zapisać w postaci

Jeżeli masa ciał nie zmienia się, drugi wyraz znika i wzór redukuje się do

Gdy siła ma stałą wartość, wzory mogą być zapisane przy użyciu przyrostów zamiast pochodnych

Jest to siła, dla której można określić potencjał V, z którym związana jest energia potencjalna U. Związek siły z energią potencjalną wyraża wzór

Do takich sił stosuje się zasada zachowania energii mechanicznej.
Jest to siła, której wartość zależy tylko od odległości od źródła. Gdy źródło znajduje się w początku układu, to siłę centralną można zapisać w postaci

gdzie
określa wartość siły a wektor
jest wersorem wektora
.
Siły centralne zawsze są zachowawcze, mają potencjał zależny tylko od
i spełniają zasadę zachowania momentu pędu.
Siłami centralnymi są np. siła grawitacji kuli lub siła elektrostatyczna ładunku punktowego.