| Gatunki | Survival horror / Akcja | |||
| Producenci | Konami Computer Entertainment Tokyo Climax Studios Double Helix Games Vatra Games Konami Digital Entertainment | |||
| Wydawcy | Konami Konami Digital Entertainment | |||
| Twórca | Keiichiro Toyama | |||
| Kompozytorzy | Akira Yamaoka (1999–2009) Daniel Licht (2011) | |||
| Pierwsza gra | Silent Hill 31 stycznia 1999 | |||
| Ostatnia gra | Silent Hill: Downpour 13 marca 2012 | |||
Silent Hill (jap. サイレントヒル, Sairento Hiru; pol. Ciche bądź Milczące Wzgórze) – seria popularnych gier wideo z gatunku survival horror, których twórcą jest firma Konami. Nazwa serii pochodzi od fikcyjnego miasteczka, w którym rozgrywa się akcja większości z gier. Inspiracją dla twórców była historia prawdziwego miasteczka w USA – Centralia w stanie Pennsylvania[potrzebne źródło].
Cztery pierwsze gry zostały stworzone na zlecenie Konami przez wewnętrzną grupę tego studia, Team Silent. Następne trzy gry powstały w innych studiach: Climax Group, Double Helix Games i Vatra Games. Dziewiąta gra natomiast po raz kolejny zostanie stworzona przez Konami.
W oparciu o grę w 2006 roku powstał film Silent Hill, a drugi film o podtytule Revelation jest aktualnie w postprodukcji.
Spis treści |
Silent Hill położone jest nad fikcyjnym jeziorem Toluca, prawdopodobnie w stanie Wirginia Zachodnia (według filmu) w USA, niedaleko South Ashfield. Po tragicznym pożarze, który miał miejsce siedem lat wcześniej, a w którym spłonęło sześć domów, miasteczko zaczęło powoli pustoszeć.
W grze dowiadujemy się, że Silent Hill było dobrze rozwiniętym miasteczkiem wypoczynkowym. Znajdował się w nim szpital, szkoła, więzienie i hotel. W filmie przedstawiono je jako miasto górnicze. Historia o kopalni węgla płonącej pod miastem inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami, które rozegrały się w mieście Centralia w stanie Pensylwania – czterdzieści lat temu w tamtejszej kopalni wybuchł pożar, który trwa do dziś.
Miasto zostało założone przez osadników podczas eksploracji USA w XIX wieku. Teren został wybrany ze względu na malowniczy krajobraz. Większość mieszkańców była fanatycznie pobożna. Często palono kobiety, które uważano za czarownice. Miało to charakter „oczyszczenia” ze zła. W części społeczeństwa krążyła opinia, że żyją dzięki „czystości” ich dusz. Druga część gry mówi, że kiedyś funkcjonował tam prowizoryczny sąd, który nie stronił od publicznych egzekucji.
W Silent Hill pojawiają się potwory będące ożywionymi wspomnieniami i obawami (pierwsza i trzecia część) lub istotami odwzorowującymi grzechy ludzi (druga część). Potwory te tworzone są przez moc Alessy Gillespie. W grze dzieli się je na pospolite i bossów. Te pierwsze są dość liczne, jednak łatwo je pokonać. Należą do nich m.in. groanery (dość duże oskalpowane psy nieznanej rasy), lying creature (pełzające kreatury) plujący kwasem czy „pielęgniarki”. Bossowie natomiast są wyjątkowo silni. Najpopularniejsi z nich to między innymi Piramidogłowy (Pyramid Head) czy The God. Pojawiają się w alternatywnej rzeczywistości, koszmarnym wymiarze miasta. Oba rodzaje przeciwników są ściśle związane z fabułą. Historia Silent Hill ma związek głównie z Alessą Gillespie i jej matką Dahlią. Alessa była w dzieciństwie wyszydzana i uważana za wiedźmę. Posiadała parapsychiczne moce, które otrzymała w wyniku rytuału. Dahlia była oszalałą wyznawczynią kultu The Order. W zamiarze sprowadzenia na świat boga usadowiła w ciele Alessy jego zarodek, podpalając swą córkę, by poprzez cierpienie wzmocnić boską istotę, aby ta mogła przyjść na świat. Poparzoną Alessę przewieziono do Alchemilla Hospital, gdzie leżała przez siedem lat, utrzymywana przy życiu przez swojego pasożyta.
Seria Silent Hill zyskała grono zwolenników dzięki innowacjom wprowadzonym do gier. Posiadała prawdziwe cechy horroru, budząc strach w graczach, ale w zupełnie inny niż w większości tego typu gier sposób. O ile w znacznej części horrorów ich twórcy stawiają na straszenie przez zaskoczenie, Silent Hill opiera się na niepokoju, który czuje się, wiedząc, iż w ciemnościach coś jest i dosyć dobitnie zdradza swą obecność. Mrok nie pozwala jednak dostrzec na oczy tego zagrożenia i w tym momencie dużą rolę odgrywa wyobraźnia. Inną cechą jest muzyka autorstwa Akiry Yamaoki, wprowadzająca w klimat w zależności od wydarzenia. Pewną nowością było też umieszczenie wielu różnych zaskakujących zakończeń w grze.
Każda część serii Silent Hill doczekała się odrębnie wydanego oryginalnego soundtracku (OST). Kompozytorem wszystkich (z wyjątkiem Esperandote na Silent Hill 1 OST) utworów jest Akira Yamaoka. Artysta łączy różne gatunki muzyczne (m.in. elektronikę, ambient, industrial, rock), tworząc muzykę w swoim własnym, oryginalnym stylu. Od trzeciej części Silent Hill, stałymi współpracownikami Yamaoki są Mary Elizabeth McGlynn oraz Joe Romersa, którzy wykonują utwory wokalne.
Poszczególne albumy nie zawierają kompletnych ścieżek dźwiękowych z gier. Znajdują się na nich utwory wybrane (najczęściej są to motywy towarzyszące filmom i cut scenkom) oraz melodie nieobecne w grze.
Silent Hill (ścieżka dźwiękowa)
Silent Hill 2 (ścieżka dźwiękowa)
Silent Hill 3 (ścieżka dźwiękowa)
Silent Hill 4: The Room (ścieżka dźwiękowa)
Silent Hill: Origins
Silent Hill: Homecoming
Silent Hill: Shattered Memories
| ||||||||||||||||||||
