Widget
Podziel się:

Silnik o zapłonie iskrowym


Silnik W16, stosowany w Bugatti Veyron
Silnik czterosuwowy o zapłonie iskrowym - zasada działania

Silnik o zapłonie iskrowym (ZI) jest silnikiem cieplnym spalinowym o spalaniu wewnętrznym, w którym spalanie ładunku zainicjowane jest iskrą powstającą pomiędzy elektrodami świecy zapłonowej.

Paliwem spalanym w silniku iskrowym musi być paliwo intensywnie parujące w układzie zasilania silnika w paliwo lub w cylindrze silnika. Stosowanymi paliwami są:

Silnik o zapłonie iskrowym znany jest także pod nazwą: silnik benzynowy i silnik gaźnikowy, chociaż znaczenie tych nazw nieco się różni.

Silnik iskrowy może być zbudowany w układzie silnika dwusuwowego, jak i w układzie czterosuwowym, istnieje jeszcze tzw. silnik Wankla z obrotowym tłokiem (rotorem), jest jednak bardzo rzadko stosowany. Odmiana czterosuwowa w wielu krajach nazywana jest silnikiem Otto, od nazwiska konstruktora - Nicolausa Augusta Otto, syna chłopa, który nigdy nie uczęszczał do szkoły technicznej, a mimo to opracował najpopularniejszy typ silnka stosowany we współczesnych samochodach osobowych i motocyklach.

Zaletami silnika iskrowego są:

  • łatwy rozruch niezależnie od temperatury zewnętrznej silnika
  • dobra szybkobieżność (szybka reakcja na "dodanie gazu")
  • łatwość uzyskiwania wysokich obrotów pracy
  • stosunkowo wysoka uzyskiwana moc
  • dość lekka konstrukcja
  • niezbyt skomplikowana konstrukcja układu zasilania

Te ważne zalety są jednak okupione kilkoma istotnymi wadami takimi jak


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne