Skala Apgar – skala używana w medycynie w celu określenia stanu noworodka zaraz po porodzie[1]: w 1., 3., 5. i 10. minucie życia. Wprowadziła ją w 1953 Virginia Apgar[2], abslolwentka Mount Holyoke College (Massachusetts, USA), akronim powstał zaś 10 lat później. Dziecko minimalnie może dostać 0, a maksymalnie 10 punktów.
| Cecha | 0 punktów | 1 punkt | 2 punkty | |
|---|---|---|---|---|
| A | Appearance (Skin color) kolor skóry | sinica całego ciała | tułów różowy, sinica części dystalnych kończyn | całe ciało różowe |
| P | Pulse puls/na min. | niewyczuwalny | <100 | >100 |
| G | Grimace (Reflex irritability) reakcja na bodźce (np. wprowadzenie cewnika do nosa) | brak | grymas twarzy | kaszel lub kichanie |
| A | Activity (Muscle tone) napięcie mięśni | brak napięcia, wiotkość ogólna | napięcie obniżone, zgięte kończyny | napięcie prawidłowe, samodzielne ruchy |
| R | Respiration oddychanie | brak oddechu | wolny i nieregularny | głośny płacz |
Wynik:
Skala nie ma zastosowania przy ocenie potrzeby resuscytacji u noworodka. Podkreślano fakt subiektywności oceny przy pomocy tej skali[3].
