| Pociąg Pancerny "Smok" | |
| Historia | |
| Państwo | |
| Sformowanie | 1918 |
| Rozformowanie | 1919 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | por. Macherski |
| Organizacja | |
| Rodzaj wojsk | Wojska kolejowe |
| Rodzaj sił zbrojnych | Wojska lądowe |
Pociąg Pancerny Nr 7 "Smok" – pociąg pancerny Wojska Polskiego II RP.
Pociąg pancerny "Smok" został sformowany w grudniu 1918 r. w Nowym Sączu. Załoga została uzupełniona żołnierzami 1 Pułku Artylerii Wałowej z Krakowa. Działał na linii Przemyśl-Lwów, następnie w 1920 r. na Polesiu i Wołyniu jako pociąg patrolowy, półpancerny. W grudniu 1919 roku w Krakowie pociąg został rozformowany, a załoga przeszła do pociągu "Gromobój", później "Iwaszkiewicz"[1].
Inna relacja podaje, że "Smok" wyruszył w drugiej połowie grudnia 1918 r. na odsiecz Lwowa. Kadrę stanowili oficerowie artylerii: por. Adam Ciećkiewicz (dowódca pociągu), ppor. Henryk Dawidowski, ppor. Stanisław Hieronim Milli, ppor. Tadeusz Smyczyński oraz ppor. piech. Stefan Spaczyński (dowódca karabinów maszynowych). Przybyły w styczniu 1919 r. pluton szturmowy pod dowództwem ppor. piech. Ramza [2], składał się ze studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego i uczniów gimnazjalnych. Po przybyciu do Przemyśla, przez Sądową Wisznię, brał udział w wyzwalaniu Lwowa. Po zakończeniu działań w Małopolsce Wschodniej, został przebazowany na Śląsk Cieszyński. Ze względu na słabe opancerzenie i uzbrojenie, w końcu 1919 r. został rozformowany [3].
Odznaka w kształcie tarczy. Orzeł zrywający się do lotu w lewo, bez korony. Na tarczy napis: P. P. Smok, pod nim wypukło tłoczony wizerunek pociągu pancernego w ruchu na ukos tarczy od prawej z góry do lewej w dół. Pod nim napis: W obronie Kresów Wschodnich w trzech wierszach i pod tym daty: 20. I - 10. V. 1919.
Odznaka wykonana z białego metalu, lana. Wymiary: szerokość skrzydeł 33 mm, szerokość tarczy 29.5 mm, wysokość 36 mm; na odwrocie śrubka i nakrętka. [4].
| |||||