Sołectwo – jednostka pomocnicza gminy we współczesnej Polsce, charakterystyczna dla obszarów wiejskich[1]. Obszar, zakres działania sołectwa i jego organów określa rada gminy w statucie sołectwa.
Według stanu w dniu 31 grudnia 2008 roku w Polsce było 40459 sołectw[2].
Spis treści |
Organem uchwałodawczym w sołectwie jest zebranie wiejskie, a wykonawczym – sołtys. Działalność sołtysa wspomaga rada sołecka. Sołtysa oraz radę sołecką wyłaniają stali mieszkańcy danego sołectwa w tajnym i bezpośrednim głosowaniu na zebraniu wiejskim[3].
Organem stanowiącym i kontrolnym jest zebranie wiejskie (zebranie ogółu mieszkańców), wykonawczym sołtys (przewodniczący zarządu dzielnicy), który ma prawo do brania udziału i występowania na forum rady gminy (nie ma on jednak tam prawa głosu). Organem doradczym jest zaś rada sołecka.
Od 2009 roku sołectwo dysponuje funduszem sołeckim.
Sołectwo może obejmować jedną miejscowość (np. wieś bądź przysiółek), część miejscowości lub kilka miejscowości. W jednej miejscowości może być także ustanowione kilka sołectw.
W miastach najczęściej odpowiednikiem sołectwa jest osiedle (bądź dzielnica). Jednak nie jest to regułą i są przypadki, gdzie w obrębie miasta ustanawiane są także sołectwa np. we Władysławowie, Nałęczowie, Mikołowie, Miasteczku Śląskim, Zalewie, Aleksandrowie Łódzkim (Szatonia) czy nawet w Warszawie (np. w dzielnicy Białołęka istnieją trzy sołectwa).
