Sobór Zaśnięcia Matki Bożej w Smoleńsku

Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
sobór
Widok ogólny
Państwo	Rosja
Miejscowość	Smoleńsk
Wyznanie	prawosławne
Kościół	Rosyjski Kościół Prawosławny
Wezwanie	Zaśnięcie Matki Bożej
Historia Data zakończenia budowy 1676-1679 i 1732-1740
Dane świątyni Architekt A. Szepel
Położenie na mapie obwodu smoleńskiego Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
Położenie na mapie Rosji Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
54°46′00.01″N 32°02′00″E / 54.76667, 32.03333Na mapach: 54°46′00.01″N 32°02′00″E / 54.76667, 32.03333
Multimedia w Wikimedia Commons

Sobór Zaśnięcia Matki Bożej w Smoleńsku – prawosławny sobór w Smoleńsku.

Pierwszy sobór prawosławny w Smoleńsku został wzniesiony przez Włodzimierza Monomacha w 1101. Przetrwał on do oblężenia Smoleńska w latach 1609-1611. Według opisu wydarzeń zawartego w rosyjskim latopisie, grupa ostatnich obrońców zamknęła się w świątyni i wysadziła ją w powietrze, nie chcąc poddać się wojskom polsko-litewskim^[1].

Nowa cerkiew, nosząca to samo wezwanie - Zaśnięcia Matki Bożej - została wzniesiona dalej na północ w porównaniu z wysadzonym soborem^[2]. Początkowo budowę świątyni zlecono mistrzowi Jewsiutce Iwanowowi, który jednak odmówił wykonania zamówienia, gdyż nie otrzymał informacji ani o planowanych rozmiarach cerkwi, ani o życzeniach zamawiających odnośnie jej wyglądu i stylu. Ostatecznie wznoszenia budynku podjęli się Leontij Kostrourow, Aleksiej Korolkow i Jakow Szarutin, którzy wzorowali się na soborze w Aleksandrowskiej Słobodzie^[3]. Prace budowlane rozpoczęto w 1676, jednak uległy one przerwaniu po trzech latach, gdy nieoczekiwanie runęła jedna ze ścian wznoszonego obiektu^[4]. Ostatecznie wznoszenie soboru zakończył w latach 1732–1740 architekt z Kijowa, A. Szepel^[4].

Obiekt reprezentuje rosyjski barok^[4]. Zlokalizowany na wysokim wzniesieniu, stanowi główną dominantę panoramy Smoleńska^[5]. We wnętrzu znajduje się złocony, bogato rzeźbiony ikonostas wykonany przez Syłę Trusickiego i jego uczniów. Ci sami artyści wykonani dla świątyni zespół ikon^[4].

W sąsiedztwie soboru znajduje się jego dzwonnica, znacznie niższa od samej świątyni, wzniesiona w 1767 wg projektu P. Obuchowa^[6].

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• A. Nizowskij, Samyje znamienityje monastyri i chramy Rossii, Wecze, Moskwa 2000, ISBN 5-7838-0578-5