Sorokoust (ros. - Сорокоуст ; białorus. - Саракавіны) - rodzaj modlitwy, odmawianej w Cerkwi prawosławnej codziennie w okresie czterdziestu dni za zmarłego lub ciężko chorego. Pierwsza część terminu sorokoust oznacza liczbę czterdzieści (ros. - cорок), która często pojawia się w Piśmie Świętym. Żydzi po ucieczce z Egiptu wędrowali przez pustynię przez czterdzieści lat. Jezus Chrystus pościł na pustyni przez czterdzieści dni, a po zmartwychwstaniu nauczał przez czterdzieści dni, zanim wstąpił do nieba. Pierwsi apostołowie przyjęli okres czterdziestu dni na opłakiwanie zmarłych.
Każdego dnia podczas liturgii w intencji osoby zmarłej ułamuje się kawałek prosfory. Sorokousty wraz z czytaniem odprawiane są zazwyczaj po ostatnio zmarłym. Po tym okresie jego dusza, według wiary prawosławnej, zostanie osądzona.
Sorokusty są odprawiane również w intencji powrotu do zdrowia, szczególnie ciężko chorych[1].
