Sosnowica – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie parczewskim, w gminie Sosnowica, w obrębie Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej, nad Piwonią. Miejscowość jest siedzibą gminy Sosnowica, prawa miejskie miała od przełomu XVII i XVIII w. do 1822 roku[1]. Przez wieś biegnie droga wojewódzka nr 819 819 jako ulice: Parczewska i Wojska Polskiego oraz wpadająca w nią na skraju miejscowości droga wojewódzka nr 820 820 (ulica Łęczyńska).
Pierwsze wzmianki o Sosnowicy pochodzą z lat 40. XV w. Z miejscowością związany był ród Sosnowskich herbu Nałęcz ruskiego pochodzenia. Okolice Sosnowicy od średniowiecza należały do Ziemi chełmskiej i dzieliły losy ówczesnego powiatu chełmskiego, znajdując się najpierw w zaborze austriackim, a po likwidacji Księstwa Warszawskiego – w rosyjskim. Od 1867 r. wchodziła w skład gminy Turno w ówczesnym powiecie włodawskim. W okresie międzywojennym gmina ta należała do województwa lubelskiego, zmieniając się w roku 1927 w gminę Wołoskowola, której siedzibą Sosnowica stała się na okres 1947–1954. Następnie gromada Sosnowica weszła w skład powiatu parczewskiego. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie chełmskim[1][2].
We wsi znajdują się: kościół parafii rzymskokatolickiej Św. Trójcy oraz cerkiew prawosławna pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła, należąca do parafii w Horostycie.
Jedną z atrakcji turystycznych jest tzw. Dworek Kościuszki, wpisany do rejestru zabytków. Zobacz też: Sosnowica, Sosnowica-Dwór
Przypisy