Spektroskopia rezonansu magnetycznego in vivo (ang. MRS – magnetic resonance spectroscopy) – wyspecjalizowana technika związana z obrazowaniem rezonansu magnetycznego (MRI)[1][2], umożliwiająca uzyskanie informacji o składzie biochemicznym w wybranych lokalizacjach organizmu w sposób nieinwazyjny (bez konieczności wykonywania biopsji), podczas gdy MRI dostarcza jedynie danych o budowie (strukturze) badanego narządu.
Na przykład gdy MRI może pokazać, gdzie jest zlokalizowany guz w ciele pacjenta, to MRS umożliwia określenie, jaki jest jego stopień złośliwości.
Aparat MRS może być dostrojony do odbierania sygnałów rezonansowych określonych jąder atomów, np. 1H, 31P, 23Na i 19F. Na uzyskanym widmie rezonansu magnetycznego można zidentyfikować sygnały wybranych związków chemicznych. Do najczęściej analizowanych cząsteczek należą: cholina, kreatyna, inozytol, glukoza, N-acetyloasparaginian, alanina i kwas mlekowy.
Obraz MRI mózgu z zaznaczoną zmianą nowotworową.
Widmo rezonansu magnetycznego in vivo obszaru oznaczonego na obrazie MRI. Kolorem czerwonym wyróżniono sygnały pochodzące od aminokwasu alaniny.
Spektroskopia rezonansu magnetycznego jest szczególnie przydatna w onkologii do oceny stopnia złośliwości nowotworów, szczególnie guzów mózgu.
