Spirala logarytmiczna jest to krzywa płaska przecinająca pod jednakowym, stałym kątem
wszystkie półproste wychodzące z ustalonego punktu, zwanego biegunem spirali.
Wzór opisujący spiralę logarytmiczną we współrzędnych biegunowych, gdy biegun spirali pokrywa się z biegunem (początkiem) układu współrzędnych:

lub

gdzie:
jest podstawą logarytmu naturalnego,
Jeden "koniec" spirali nawija się na biegun (dla
spirala asymptotycznie zbliża się do bieguna
), zaś drugi "ucieka" w nieskończoność (dla
zwoje spirali rosną nieograniczenie:
).
Stosunek pochodnej wartości promienia r względem kąta φ do promienia jest stały i równy współczynnikowi w wykładniku:

wobec czego kąt α pomiędzy spiralą i promieniami (półprostymi) wychodzącymi z bieguna spirali spełnia równość:

Kąt ten jest więc stały:

zaś współczynnik b decyduje o tym jak "szybko" oraz w którą stronę spirala się skręca.
Dla b=0 kąt α=π⁄2 – krzywa przecina promienie prostopadle, zatem spirala degeneruje się do okręgu (o równaniu r=a). Przy b dążącym do nieskończoności spirala "rozprostowuje się", w granicy dążąc do półprostej φ=0.
Zmiana znaku współczynnika b równoważna jest zmianie znaku zmiennej φ, odpowiada zatem symetrii osiowej względem prostej φ=0, odwzorowując spiralę prawoskrętną w lewoskrętną i odwrotnie.
Współczynnik a jest skalą spirali (w funkcji
występuje jako mnożnik), odpowiada zatem za wielkość krzywej. Zmiana jego wartości odpowiada obracaniu spirali wokół bieguna – ponieważ

to
–krotne zwiększenie współczynnika a odpowiada obróceniu spirali o kąt γ.
Równania parametryczne spirali logarytmicznej:


gdzie 

W wielu zjawiskach i obiektach w przyrodzie można spotkać się z tworami w kształcie spirali logarytmicznej. Przykłady: