| Stanisław Pagaczewski | |
| Data i miejsce urodzenia | 9 lipca 1916 Kraków |
| Data i miejsce śmierci | 7 czerwca 1984 Kraków |
| Zawód | pisarz |
| Uczelnia | Uniwersytet Jagielloński |
| Wydział | filologia polska |
| Odznaczenia | |
 | |
Stanisław Pagaczewski (ur. 9 lipca 1916 r. w Krakowie, zm. 7 czerwca 1984 r. tamże) – polski pisarz, piszący głównie utwory dla dzieci, poeta. Autor trylogii poświęconej przygodom Baltazara Gąbki, należącej do klasyki literatury dziecięcej. Kawaler Orderu Uśmiechu[1].
Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. W czasie wojny prowadził tajne nauczanie. Autor przewodników turystycznych oraz działacz ruchu turystyczno-krajoznawczego. Autor książek dla dzieci i młodzieży. Miłośnik gór i rodzinnego miasta Krakowa. Debiutował w roku 1950.
Utwór Porwanie Baltazara Gąbki (1965) ze względu na oryginalność, poczucie humoru oraz umiejętne wykorzystanie tradycyjnych motywów (książę Krak, Smok Wawelski) zdobył wśród młodych czytelników ogromną popularność. W efekcie w latach 1969 – 1970 powstał trzynastoodcinkowy serial animowany Porwanie Baltazara Gąbki, bardzo ciepło przyjęty przez widzów. Sukces pierwszej książki i opartego na niej filmu skłoniło autora do napisania dalszego ciągu przygód profesora Gąbki. Powstały powieści Misja profesora Gąbki (a na jej podstawie w latach 1978 – 1980 również trzynastoodcinkowy serial animowany Wyprawa profesora Gąbki) oraz Gąbka i latające talerze.
