| Stephen Dorff | |
 Podczas Toronto International Film Festival w 2008 roku. | |
| Prawdziwe imię i nazwisko | Stephen Dorff Jr. |
| Data i miejsce urodzenia | 29 lipca 1973 r. Atlanta w stanie Georgia, USA |
Stephen Dorff Jr. (ur. 29 lipca 1973 roku w Atlanta w stanie Georgia) – amerykański aktor filmowy i telewizyjny.
Spis treści |
Jako starszy syn żydowskiego kompozytora muzyki filmowej Steve'a Dorffa (ur. 21 kwietnia 1949) i chrześcijanki, dorastał w Los Angeles. Jego młodszy brat Andrew podobnie jak ojciec – został muzykiem. Po latach ojciec ożenił się po raz drugi z aktorką Lori Dorff, z którą ma dwie córki – Callie (ur. 28 lipca 1997) i Kaitlyn Hannah (ur. 6 marca 2000).
Mając jedenaście lat pojawił się w telewizyjnej reklamie firmy Mattel Kraft. Uczył się aktorstwa w Young Actors Space w Van Nuys. Jego kariera rozpoczęła się w 1985 roku, gdy pojawił się w familijnym sitcomie ABC 45 minut dla Harlemu (Diff'rent Strokes). Dwa lata później zadebiutował na dużym ekranie główną rolą w horrorze Wrota (The Gate, 1987), za którą zdobył nominację do nagrody Saturna. W następnych latach występował głównie w produkcjach telewizyjnych, m.in. w sitcomie Świat według Bundych (Married... with Children, 1989). Rola 16-letniego Roberta, który odkrywa, że został adoptowany i ukradziony prawdziwym rodzicom w dramacie telewizyjnym Zawsze pamiętam, by kochać cię (Always Remember I Love You, 1990) została uhonorowana nagrodą dla Młodego Artysty w Los Angeles. Przełomem kinowym była postać 18-letniego boksera P.K. w dramacie Zew wolności (The Power of the One, 1992). W 1992 roku został laureatem nagrody NATO/ShoWest jako Gwiazdor Jutra. Jego status obiecującego młodego aktora przypieczętowała kreacja bliskiego przyjaciela Johna Lennona – piątego Beatlesa – Stuarta Sutcliffe'a w biograficznym dramacie muzycznym Backbeat (1994). Otrzymał wiele pochlebnych recenzji za rolę transseksualnego Candy'ego Darlinga w biograficznym dramacie kryminalnym Mignął Andy Warhol (I Shot Andy Warhol, 1996). Zagrał postać pasierba handlarza winem u boku Jacka Nicholsona w thrillerze Krew i wino (Blood and Wine, 1996).
Hollywood podbił rolą przywódcy wampirów, zamierzającego zapanować nad ludzkością w horrorze Blade: Wieczny łowca (Blade, 1998), zdobywając nagrodę kinową MTV i Blockbuster Entertainment Award. W 1999 roku zagrał w pierwszym filmie pt. What Dreams may Come przygotowywanym specjalnie dla Internetu. W amerykańsko-francuskiej komedii Cecil B. Demented (2000) wcielił się tu w tytułową rolę terrorysty – zdeklarowanego przeciwnika Hollywoodu, który porywa znaną aktorkę (Melanie Griffith), aby ogłosić światu swoje przesłanie. Jednak w latach 2004-2006, grając czarne charaktery w filmach Cold Creek Manor (2003) i Alone in the Dark: Wyspa cienia (Alone in the Dark, 2005), znalazł się na liście najgorszych aktorów roku.
Wystąpił w ponad 35 teledyskach, m.in. do piosenki American Woman (1999) Lenny'ego Kravitza, Cryin (1994) zespołu Aerosmith, Rollin' grupy Limp Bizkit i Everytime (2004) Britney Spears.
