Widget
Podziel się:

Stok kontynentalny


Formy ukształtowania dna oceanicznego

Stok kontynentalny - wąski fragment cokołu kontynentalnego o znacznie większym nachyleniu niż szelf - 3-6°, zbudowanego z tych samych skał co ląd, ograniczonego z jednej strony szelfem (od głębokości 130 m), a z drugiej przechodzącego w głębię oceaniczną w basenie oceanicznym (3500-4000 m i więcej). Inaczej stok podmorski ograniczający bloki kontynentalne.

Ukształtowanie powierzchni Ziemi jest wynikiem trwającego od wieków wzajemnego oddziaływania procesów wewnętrznych (mające źródło w energii tkwiącej we wnętrzu Ziemi) i zewnętrznych (energia słoneczna i przyciąganie ziemskie). Te procesy ukształtowały powierzchnię kontynentów i dno oceaniczne. Największe formy skorupy ziemskiej to cokoły kontynentalne i baseny oceaniczne...

[edytuj] Zobacz też


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne