Strajk – film fabularny wyprodukowany w koprodukcji niemiecko-polskiej z 2006 roku w reżyserii Volkera Schlöndorffa.
[edytuj] Opis fabuły
Fabuła osadzona jest w realiach walki o upadek komunizmu w Polsce lat 80., jednak film nie bazuje na faktach. Anna Walentynowicz, która była pierwowzorem głównej postaci, uważała film za kłamstwo historyczne i ostro krytykowała przedstawienie walczących robotników jako alkoholików i postacie o dwuznacznej moralności. Producent filmu przeprosił za fikcyjne fragmenty, które godzą w dobre imię bohaterki Solidarności i obiecał wpłacić kwotę na rzecz Kliniki Chorób Oczu Akademii Medycznej w Gdańsku. [1] Jednak proces środowisk Solidarnościowych przeciwko autorom zmanipulowanego obrazu historycznej rzeczywistości lat 80. nadal nie jest wykluczony.
- Katharina Thalbach, jako Agnieszka
- Andrzej Chyra, jako Lech Wałęsa
- Andrzej Grabowski, jako Sobecki
- Wojciech Pszoniak, jako Kamiński
- Rafael Remstedt, jako Krystian
- Dominique Horwitz, jako Kazimierz
- Dariusz Kowalski, jako Bochniak
- Krzysztof Kiersznowski, jako Mateusz
- Wojciech Solarz, jako Krystian
- Maria Maj-Talarczyk, jako Chomska
- Ewa Telega, jako Mirka
- Marta Straszewska, jako Maria
- Florian Staniewski, jako Dyrektor stoczni
- Barbara Kurzaj, jako Elwira
- Joanna Bogacka, jako Szymborska
- Henryk Gołębiewski, jako Marek
- Magdalena Smalara, jako Renata
- Wojciech Kalarus, jako Nauczyciel
- Bogusław Spodzieja, jako Andrzej
- Marta Kalmus, jako Robotnica
- Magdalena Boć, jako Robotnica
- Elżbieta Mrozińska-Siastacz, jako Sekretarka dyrektora
- Izabela Gulbierz, jako Lekarka
- Hubert Duszyński, jako Strażnik
- Marek Brodzki, jako Doktor
- Krzysztof Gordon, jako Urzędnik
- Jowita Budnik, jako Dobrowolska
- Janusz B. Czech, jako Działacz partyjny
- Dorota Kolak, jako Żona Kamińskiego
- Hubert Koprowicz, jako Robotnik
- Anna Wydra, jako Żona Elektryka
- Piotr Gulbierz, jako Strażnik
- Dariusz Siastacz, jako Robotnik
- Elżbieta Kaczmarska, jako Strażniczka
- Adam Trela, jako Jagielski
- Katarzyna Filimoniuk, jako Opozycjonistka
- Julia Popkiewicz, jako Robotnica
- Patrycja Ziomek, jako Sąsiadka
- Piotr Wierzbowski, jako Robotnik
- Paweł Śreniawa-Pisarski, jako Robotnik
- Piotr Paluszkiewicz, jako Robotnik
- Agnieszka Przywarska, jako mała dziewczynka
[edytuj] Informacje dodatkowe
- Sylke Rene Meyer, która jest współautorką scenariusza (drugim scenarzystą jest Andreas Pflüger), w 1980 roku przeczytała w Der Spieglu artykuł o Solidarności. W pamięci zostało jej zdjęcie, na którym kobieta stoi i przemawia do stoczniowców. Jak się okazało była to Anna Walentynowicz. S. R. Meyer spotkała się z Anną Walentynowicz w 1998 roku.
- Sylke Rene Meyer nakręciła już wcześniej dokument o Annie Walentynowicz.
- W filmie pojawia się Anna Thalbach, córka Kathariny – odtwórczyni głównej roli.
- Anna Walentynowicz chciała pozwać Volkera Schlöndorffa do sądu za nakręcenie na kanwie jej życiorysu filmu, w którym wiele faktów szkaluje jej rodzinę (np. motyw nieślubnego syna, który przykładowo nigdy nie wstąpił w ZOMO)[1]. Ostatecznie zrezygnowała z pozwu.
- Na planie reżyser rozmawiał z aktorami i ekipą w językach niemieckim, polskim i angielskim. Zdarzało się, że podczas jednego ujęcia akcja – padało po niemiecku, stop – po angielsku, a dubel – po polsku.
- W trakcie realizacji sceny wjazdu Agnieszki do stoczni, na planie pracowało ponad 300 statystów.
- Filmowy sierpień, został nakręcony w listopadzie (niekiedy przy minusowych temperaturach!).
- Główna aktorka Katharina Thalbach i reżyser Volker Schlöndorff spotkali się już na planie Blaszanego bębenka, w którym Kati (jak nazywał ją zdrobniale reżyser) zagrała Marię Matzerath.
- Film wyróżniono dwoma Bawarskimi Nagrodami Filmowymi: dla głównej aktorki (Katharina Thalbach) i za zdjęcia (Andreas Höfer).
- Katharina Thalbach, aby lepiej wcielić się w główną rolę, oglądała dokumenty o Annie Walentynowicz, filmy archiwalne oraz czytała różne dokumenty.
- Katharina Thalbach zaprzyjaźniła się na planie z Andrzejem Grabowskim.
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
Polska
Niemcy
