Swami – w hinduizmie tytuł honorowy[1]. Najczęściej nadawany niektórym mnichom na znak przynależności do zakonu. Tytuł swami najczęściej odnosi się do ascetów zrzeszonych w daśanamisampradaja [2].
[edytuj] Etymologia
Słowo swami pochodzi z sanskrytu. Oznacza osobę, która potrafi "kontrolować zmysły", tzn. panować nad naturalną chęcią doznawania przyjemności. Użyty przed nazwiskiem jest blisku świeckiemu znaczeniu pan czy sir. W znaczeniu tytułu dla osoby duchownej pojawia się również po jej imieniu duchowym[3].
[edytuj] Klasyfikacja znaczeń
- W wisznuizmie tytuł swami nadawany jest jako uznanie wiedzy i niezłomności postawy wiernej zasadom religijnym.
- Sannjasinom tytuł ten przyznawany jest formalnie po wyświęceniu w jednej z dziesięciu tradycji swamich (Dasanami):
- Aranja
- Wana
- Giri
- Parwata
- Sagara
- Tirtha
- Aśrama
- Bharati "ten kto jest kochankiem wiedzy" – wg Swami Rama;
- Puri
- Saraswati
Jedno z wymienionych oznaczeń tradycji, tej do której przynależy konkretna osoba, dołączane jest zwykle po jej duchowym imieniu nadanym podczas świeceń (np. Swami Śri Jukteswar Giri, Swami Rama Bharati).
[edytuj] Kontrowersje przynależności do tradycji Śankary
Tytuł swamiego aspirant może otrzymać jedynie od osoby będącej już swamim[4]. Ceremonia (diksza) przyjęcia w poczet członków zakonu swami nosi nazwę bidisa. Tytuł swamiego otrzymało wielu niehindusów, wstępując w szeregi zakonne tradycji Śankaraćarji. Choć ktoś jest swamim, hinduistycznym mnichem, nie musi równocześnie być joginem[5].
Szczególnie podszedł do zagadnienia Osho, nadając go swoim uczniom, wraz z imieniem duchowym, podczas przyjmowania do wspólnoty praktykujących (wymagano noszenia szat swamiego i mali).
W południowych stanach Indii, jest to forma stosowana również wobec:
- świętych i guru nieprzynależących do żadnej z dziesięciu tradycji swamich Daśanami ; (np. Sathya Sai Baba, Swami Premananda),
- odzianych w czarne szaty (najczęściej młodych wiekiem) pielgrzymów.
Przypisy
- ↑ Mnisi, święci i asceci. W: Herbert Ellinger: Hinduizm. Gezegorz Sowiński (tł.). Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Znak, 1997, s. 84, seria: Krótko i węzłowato. ISBN 83-7006-407-8.
- ↑ Dagnosław Demski: Obrazy hinduizmu. Kultura i religia oczami radżputów i pasterzy. Jolanta Kowalska (red. tomu). Wyd. 1. Warszawa: [[Instytut Archeologii i Etnologii PAN |Instytut Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk]], 2007, seria: Biblioteka Etnografii Polskiej , tom nr 57. ISBN 978-83-89499-46-2.
- ↑ Mnisi, święci i asceci. W: Herbert Ellinger: Hinduizm. Gezegorz Sowiński (tł.). Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Znak, 1997, s. 84, seria: Krótko i węzłowato. ISBN 83-7006-407-8.
- ↑ Zostaję mnichem Zakonu Swamich. W: Paramahamsa Jogananda: Autobiografia Jogina. Wojciech Szczepkowski (tłum.). Wyd. 1. Stowarzyszenie Krija Jogi, 2004, s. 240. ISBN 83-914863-2-X.
- ↑ Zostaję mnichem Zakonu Swamich. W: Paramahamsa Jogananda: Autobiografia Jogina. Wojciech Szczepkowski (tłum.). Wyd. 1. Stowarzyszenie Krija Jogi, 2004, s. 241. ISBN 83-914863-2-X.
[edytuj] Bibliografia
- Marcus Allsop, Western Sadhus and Sannyasins in India, Prescott Arizona, HOHM PRESS, ISBN 0-934252-50-5
[edytuj] Zobacz też
