Szczepan Szczeniowski

prof. Szczepan Szczeniowski (1968)

Szczepan Szczeniowski (ur. 26 grudnia 1898 w Warszawie, zm. 18 lutego 1979 w Warszawie) – polski fizyk, profesor, poseł na Sejm PRL I kadencji.

Autor znanego wielotomowego podręcznika Fizyka doświadczalna. Prowadził badania w wielu dziedzinach fizyki, m.in. w zakresie fotoluminescencji roztworów, promieniowania kosmicznego, dyfrakcji elektronów i ferromagnetyzmu.

Jego doświadczenia mające na celu wykazanie falowej natury materii i potwierdzenie hipotezy de Broglie'a były przeprowadzone na Uniwersytecie Warszawskim w tym samym czasie, gdy to samo doświadczenie przeprowadzali Germer i późniejszy noblista Davisson oraz niezależnie, również noblista, Thomson. Praca Szczeniowskiego została opublikowana z pewnym opóźnieniem wynikającym z cyklu wydawniczego Polskiego Towarzystwa Fizycznego, co spowodowało odebranie palmy pierwszeństwa profesorowi^[1].

[edytuj] Biografia naukowa

1930–1936 – profesor fizyki teoretycznej na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie.

od 1936 – członek Akademii Nauk Technicznych.

1937–1939 – profesor na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie.

Od 1948 – członek Polskiej Akademii Umiejętności.

1957–1979 – profesor w Instytucie Fizyki Politechniki Warszawskiej.

1963–1969 – dyrektor tegoż Instytutu.

Od 1964 – członek Polskiej Akademii Nauk.

W 1971 otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• Polski Słownik Biograficzny. Warszawa-Kraków: Instytut Historii PAN, 2010, s. 261-265. ISBN 9788388909870. 
• Biogram na stronie IFM PAN (en)