Szkoła Główna Warszawska – polska szkoła wyższa w Warszawie działająca w latach 1862–1869.
Szkoła Główna Warszawska powołana została w czerwcu 1862 przez dyrektora Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Aleksandra Wielopolskiego na mocy ukazu cesarza Aleksandra II. Powstała na bazie rozwiązanej w 1862 Akademii Medyko-Chirurgicznej. Mieściła się w budynkach skasowanego w 1831 przez władze rosyjskie Uniwersytetu Warszawskiego. Jej rektorem został Józef Mianowski.
Posiadała 4 wydziały:
Zamknięta w listopadzie 1869 w ramach represji po powstaniu styczniowym.
