| Tadeusz Białoszczyński | |
| Data i miejsce urodzenia | 25 listopada 1899 Tamanowice |
| Data i miejsce śmierci | 24 stycznia 1979 Warszawa |
| Zawód | aktor |
| Współmałżonek | Jadwiga Kossocka |
| Odznaczenia | |
   | |
Tadeusz Białoszczyński (ur. 25 listopada 1899 w Tamanowicach k. Mościsk, zm. 24 stycznia 1979 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy, telewizyjny i radiowy.
Spis treści |
Jego ojciec, Jan, był rolnikiem i urzędnikiem skarbowym. Jego matką była Maria z Sieńczaków. Absolwent Gimnazjum św. Jacka i Miejskiej Szkoły Dramatycznej w Krakowie. 25 czerwca 1921 wystąpił w roli Gustawa we fragmencie Dziadów – spektaklu wystawionego w szkole.
Oficjalnie na scenie zadebiutował 10 września 1921 w przedstawieniu Burmistrz Stylmondu w roli Karola von Schaunberg na deskach Teatru Miejskiego im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Z teatrem tym związany był do 1924, po czym przeniósł się do Teatru Miejskiego w Łodzi, gdzie występował do 1927. W latach 1927-1929 był aktorem teatrów warszawskich: Polskiego i Małego, a później przez rok występował w Wilnie w Teatrze na Pohulance i Teatrze Lutnia. Od 1927 współpracował także z Polskim Radiem. W latach 1930-1932 był aktorem łódzkiego Teatru Miejskiego, występując też gościnnie w Warszawie. następnie występował kolejno w Teatrach Miejskich we Lwowie (1932-36) oraz równolegle w Teatrze Narodowym i Nowym w Warszawie (1937-1939). W filmie zadebiutował w 1937.
W czasie II wojny światowej imał się różnych zajęć, pracując jako szatniarz, robotnik i urzędnik. Grał też w jawnych teatrach – Komedia, Maska i Nowości. Po powstaniu warszawskim został przetransportowany do obozu w Zakroczymiu. W 1945 musiał poddać się leczeniu, które odbył w Łodzi i Zakopanem. Następnie związał się z teatrami krakowskim, a w 1952 przeniósł się do Warszawy. Wystąpił w wielu słuchowiskach radiowych i spektaklach Teatru Telewizji. 1 września 1975 przeszedł na emeryturę, ale występował jeszcze gościnnie. 9 września 1976 obchodził pięćdziesięciolecie pracy na scenie.
Zapamiętany został jako aktor obdarzony nietypowym głosem o pięknym brzmieniu i świetną dykcją, co często doceniali krytycy[1].
Znany jest też z ról w filmach i serialach telewizyjnych, m.in. z roli księcia mazowieckiego Janusza I w polskim filmie historycznym Krzyżacy w reż. Aleksandra Forda (1960), wystąpił także w Czarnych chmurach, Ziemi obiecanej i Pannach z Wilka. Partnerował Zofii Lindorf w przedwojennym melodramacie Trzy serca (kamerdyner Aleksander i jego żona Michalinka), grając w tej produkcji z Elżbietą Barszczewską, Jerzym Pichelskim i Aleksandrem Żabczyńskim. Jedną z jego najbardziej znanych ról była rola pułkownika Herberta Reinera w odcinku pt. Żelazny Krzyż w serialu telewizyjnym Stawka większa niż życie.
Teatr Miejski im. J. Słowackiego w Krakowie
Teatr Wielki we Lwowie
Teatr Rozmaitości we Lwowie
Teatr Komedia w Warszawie
Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie
Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie
Teatr Domu Wojska Polskiego w Warszawie
