| Tadeusz Hołówko Kirgiz | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 17 września 1889 Semipałatyńsk, Imperium Rosyjskie |
| Data i miejsce śmierci | 29 sierpnia 1931 Truskawiec, Polska |
| Narodowość | polska |
| Partia | SNN, PPS |
Tadeusz Hołówko, pseudonim Kirgiz (ur. 17 września 1889 w Semipałatyńsku, zm. 29 sierpnia 1931 w Truskawcu) – polski polityk, działacz państwowy II Rzeczypospolitej, publicysta, działacz ruchu prometejskiego.
W listopadzie 1918 był wiceministrem propagandy w rządzie Ignacego Daszyńskiego.
Był bliskim współpracownikiem Józefa Piłsudskiego, współorganizatorem POW, działaczem Stronnictwa Niezawisłości Narodowej i Polskiej Partii Socjalistycznej. Współtwórca, wiceprezes i ideolog BBWR. Od 1930 z ramienia tej partii był posłem na Sejm RP. Domagał się zwiększenia kompetencji prezydenta i władzy wykonawczej kosztem Sejmu.
Zwolennik porozumienia polsko-ukraińskiego, rzecznik dialogu z ukraińskimi siłami narodowymi, związany z ruchem prometejskim. Zginął w Truskawcu zamordowany przez nacjonalistów ukraińskich (Dmytro Danyłyszyn i Wasyl Biłas) z OUN. Decyzję o zamachu podjęła trójka Iwan Gabrusewycz-Roman Szuchewycz-Zenon Kossak.
Śmierć Tadeusza Hołówki wywołała szok społeczny i została potępiona przez społeczności polską i ukraińską.
Został odznaczony m.in. estońskim Orderem Krzyża z Orłem II klasy (1931).
Autor rozpraw teoretycznych i książek politycznych, m.in. O demokracji, polityce i moralności życia publicznego oraz Kwestia narodowościowa w Polsce (1922), a także wspomnień: Przez kraj czerwonego caratu, Przez dwa fronty.
Pochodził z polskiej rodziny ziemiańskiej, za udział w powstaniu styczniowym zesłanej na Sybir. Pochowany na warszawskim cmentarzu ewangelicko-reformowanym.
