Tadeusz Czesław Polak (ur. 1 grudnia 1927 w Łopusznie pod Nowogródkiem[1], zm. 25 listopada 2001) – polski historyk sztuki, konserwator zabytków związany z Gdańskiem, w latach 1994–1997 wiceminister kultury i sztuki.
Spis treści |
W czasie II wojny światowej walczył w szeregach Armii Krajowej. Po 1945 znalazł się w Gdańsku, brał udział w odbudowie Głównego Miasta. Działał w harcerstwie opozycyjnym wobec władz PRL (był za to sądzony). Po 1956 był aktywny w harcerstwie legalnym, m.in. jako komendant hufca Gdańsk Śródmieście.
Stopień magistra uzyskał na Politechnice Gdańskiej. Pełnił obowiązki dyrektora Pracownik Konserwacji Zabytków w Gdańsku, następnie szefa Centralni Konserwacji Zabytków w Warszawie, pracował również poza granicami kraju (na różnych kontynentach). W latach 1988-1990 członek Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
W 1989 bez powodzenia ubiegał się o mandat senatorski w województwie stołecznym warszawskim. W latach 1994–1997 sprawował funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Sztuki. Był autorem licznych publikacji poświęconych zabytkom polskim, ze szczególnym uwzględnieniem dawnych ziem wschodnich Rzeczypospolitej.
