| Tajpej | |||||
| |||||
| Państwo |  Republika Chińska | ||||
| Burmistrz | Hau Lung-bin (KMT) | ||||
| Powierzchnia | 271,7997 km² | ||||
| Ludność (2010) • liczba ludności • gęstość | 2 618 772 9635 os./km² | ||||
| Miasta partnerskie |  Anchorage
| ||||
Położenie na mapie Tajwanu   Tajpej | |||||
| Na mapach: | |||||
.svg) | |||||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |||||
| Strona internetowa miasta | |||||
Tajpej (chin.: 台北 lub 臺北; pinyin: Táibĕi; Pe̍h-ōe-jī: Tâi-pak) – stolica[1] Republiki Chińskiej (Tajwanu). Położona w północnej części wyspy nad rzeką Danshui He. Posiada status miasta wydzielonego. W 2010 roku miasto liczyło 2 618 772 mieszkańców[2].
Tajpej jest największym na Tajwanie ośrodkiem gospodarczym, finansowym i komunikacyjnym. W mieście działa giełda, banki, stacje telewizyjne i radiowe. Rozwinięty przemysł elektroniczny, maszynowy, metalowy, samochodowy, rafineryjny, odzieżowy, metalurgiczny, włókienniczy i chemiczny; światowy producent nośników muzyki mechanicznej i filmów. Wielki węzeł komunikacyjny (porty lotnicze Tajpej-Taiwan Taoyuan, Tajpej-Songshan, port rzeczny, metro). Ponadto ośrodek kultury i szkolnictwa wyższego[3].
Spis treści |
Miasto leży w strefie klimatów zwrotnikowych, z odmianą wilgotną i silnie zaznaczoną cyrkulacją monsunową. Średnia roczna temperatura wynosi 23 °C. Suma rocznych opadów wynosi aż 2163 mm. Tajpej czasem nawiedzają silne tajfuny.
Miasto zostało założone w 1708 przez imigrantów z południowo-wschodnich prowincji chińskich. Rozwijało się powoli jako lokalny ośrodek handlowy z targiem oraz portem na rzece Danshui He. Szybszy rozwój nastąpił w XIX w., kiedy w mieście pojawiły się brukowane ulice i mury obronne. W 1895 roku miasto, w wyniku wojny chińsko japońskiej, dostało się w ręce Japończyków. W trakcie japońskiej okupacji Tajpej zostało rozbudowane i zmodernizowane. W 1932 roku liczyło już 600 tys. mieszkańców. W 1945 po drugiej wojnie światowej, po klęsce Japończyków, Tajpej powróciło pod rządy chińskie. Po przejęciu przez komunistów władzy w Chinach (1949) Tajpej stało się stolicą emigracyjnego rządu Czang Kaj-szeka. Z tego powodu przeżywało duży napływ imigrantów. W późniejszym okresie liczba mieszkańców zaczęła się stabilizować, a miasto, dynamicznie rozwijać. W 1967 roku otrzymało status miasta wydzielonego[4].
Tajpej jest jednym z dwóch największych ośrodków przemysłowych Tajwanu. Jest miastem nowoczesnym i zamożnym. Działa w nim wiele tysięcy przedsiębiorstw i zakładów przemysłowych. Miasto jest międzynarodowym ośrodkiem handlowym i miejscem organizacji światowych targów informatycznych. Co roku prezentuje się na nich najnowsze technologie gromadzenia i przetwarzania danych. W Tajpej dominuje przemysł elektroniczny. Inne gałęzie to: przemysł metalowy, maszynowy, samochodowy, rafineryjny, meblowy, odzieżowy i spożywczy. Około 80% ludności pracuje w usługach, reszta w przemyśle. Bezrobocie kształtuje się na poziomie około 4%.
Transport w mieście jest dobrze rozwinięty, chociaż centrum jest bardzo mocno zakorkowane. Dobrze rozwinięty jest transport lotniczy ze względu na pewne odizolowanie miasta od świata (położenie na górzystej wyspie, brak bezpośredniego dostępu do morza). Istnieje lotnisko Taoyuan (do 2006 roku im. Czang Kaj-szeka) obsługujące międzynarodowy ruch pasażerski oraz lotnisko Songshan obok centrum miasta, obsługujące loty krajowe. Głównym ośrodkiem transportu miejskiego są autobusy. Istnieje około 250 linii autobusowych. Tajpej jest także węzłem kolejowym.
Miasto Tajpej dzieli się na 12 dzielnic:
| Nazwa | Chiński | Populacja (2010)[2] | Powierzchnia (km²)[2] |
|---|---|---|---|
| Beitou | 北投區 | 249 206 | 56,8216 |
| Da'an | 大安區 | 311 565 | 11,3614 |
| Datong | 大同區 | 124 600 | 5,6815 |
| Nangang | 南港區 | 114 023 | 21,8424 |
| Neihu | 內湖區 | 270 245 | 31,5787 |
| Shilin | 士林區 | 284 539 | 62,3682 |
| Songshan | 松山區 | 208 434 | 9,2878 |
| Wanhua | 萬華區 | 189 099 | 8,8522 |
| Wenshan | 文山區 | 262 307 | 31,509 |
| Xinyi | 信義區 | 225 092 | 11,2077 |
| Zhongshan | 中山區 | 220 126 | 13,6821 |
| Zhongzheng | 中正區 | 159 536 | 7,6071 |
| ||||||||||||||||||||
