Tanatopraksja (balsamacja) – zabieg polegający na zabezpieczeniu ciała zmarłego przed rozkładem lub na usunięciu zmian pośmiertnych. Operacja polega na wstrzykiwaniu do żył soli eliminujących bakterie odpowiedzialne za procesy gnilne.
[edytuj] Cechy balsamowania
- możliwość wystawienia zwłok na widok publiczny w temperaturze pokojowej (w otwartej trumnie),
- transport zwłok na dalekie odległości,
- długie przechowywanie zmarłego w chłodni (nawet do 2 lat)[potrzebne źródło],
- usunięcie śladów rozkładu, bakterii,
- zniwelowanie nieprzyjemnego zapachu rozkładającego się ciała.
W niektórych krajach, jeśli ciało transportuje się z zagranicy (i odwrotnie), uprzednio musi być poddane tanatopraksji.[potrzebne źródło]
[edytuj] Ciekawostki
- Przebieg tanatopraksji i nazwy stosowanych soli są ścisłą tajemnicą firm zajmujących się tanatopraksją.
- Tanatopraksji poddawani są zmarli, którzy zostali wyniesieni na ołtarze (np.: bł. Jan XXIII, św. Pio z Pietrelciny), których ciała mają być wystawione na widok publiczny (np. Jan Paweł II) czy władcy komunistyczni (np. Lenin, Mao Zedong).
- Tanatopraksji poddawani byli także ludzie Biblii: Jakub (Izrael) oraz Józef (zob. Rdz 50).
- Źle przeprowadzona tanatopraksja może doprowadzić do strupieszenia ciała w bardzo krótkim czasie. Przyczyną tego zjawiska może być nadmierne wysuszenie zwłok.
