Tanatoterapia (gr. tanatos - bóg śmierci) oznacza proces uzdrawiania oparty na przekazywaniu nauk dotyczących umierania w obecności człowieka odchodzącego, jego bliskich lub samej tylko duszy przywołanego zmarłego w celu jej przeprowadzenia do jak najkorzystniejszego dla niej miejsca w świecie duchowym. W kulturowej tradycji istnieją liczne przykłady pism skierowanych do umarłych np. Egipska czy Tybetańska Księga Umarłych. Współcześnie zajmują się tą problematyką między innymi Elisabeth Kubler-Ross, Dannion Brinkley, Bruce Moen a w Polsce Sebastian Minor. Wiedza dostępna od pokoleń staje się aktualnie potwierdzana przez ludzi po śmierci klinicznej lub wędrujących poza ciałem fizycznym z zachowaniem świadomości. Praktyka przeżywania własnej śmierci jako konsekwentne przygotowanie do świadomego odejścia jest szeroko praktykowane w wielu szamańskich tradycjach oraz również w buddyzmie.
