| Tank, Light, Mk III | |
 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Producent | Royal Ordance Factory |
| Typ pojazdu | czołg lekki |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 2 osoby |
| Historia | |
| Produkcja | 1934 |
| Egzemplarze | 36 szt. |
| Dane techniczne | |
| Silnik | silnik gaźnikowy Rolls-Royce o mocy 49 kW |
| Pancerz | stalowy, o grubości 4-12 mm |
| Długość | 3646 mm |
| Szerokość | 1833 mm |
| Wysokość | 1841 mm |
| Masa | bojowa: 4506 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość | 48 km/h w terenie: 32 km/h |
| Zasięg | 210 |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | bez przygotowania: 70 cm |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 x karabin maszynowy Vickers kalibru 7,7 mm | |
| Użytkownicy | |
| Wielka Brytania, RPA | |
Tank, Light, Mk III - brytyjski czołg lekki skonstruowany w okresie międzywojennym.
W 1929 roku w zakładach Carden-Loyd skonstruowano czołg Tank, Light, Mk I będący wyposażoną w wieżę wersją rozwojową tankietki Vickers Carden Loyd Mark VI. Zbudowano tylko pięć takich czołgów, a następnie z powodu braku nabywców produkcję wstrzymano. Pomimo tego niepowodzenia kontynuowano rozwój tej konstrukcji. Czołg wyposażono w nową, większą wieżę i mocniejszy silnik. Na zamówienie armii brytyjskiej w zakładach Vickers Armstrong Ltd. zbudowano 62 czołgów oznaczonych jako Tank, Light, Mk II. W 1934 roku w Royal Ordance Factory rozpoczęto produkcję zbliżonego konstrukcyjnie czołgu Tank, Light, Mk III. Miał on wieżę No 1 Mk II taką samą jak czołgi Mk II w wersjach A i B i nowy powiększony kadłub o pogrubionym opancerzeniu. Zmodyfikowano także podwozie zastępując poziome resory śrubowe, resorami ukośnymi.
W chwili wybuchu II wojny światowej czołgi Mk III były używane głównie do szkolenia. W 1941 roku zostały w Somalii i Abisynii użyte bojowo czołgi Mk II i Mk III armii południowoafrykańskiej.
Tank, Light, Mk III miał budowę klasyczną. W tylnej części kadłuba znajdował się sześciocylindrowy, rzędowy, chłodzony cieczą silnik gaźnikowy Rolls-Royce o mocy 49 kW. Silnik napędzał umieszczone z przodu kadłuba koła napędowe. Z każdej strony znajdowały się cztery koła jezdne zblokowane w dwa wózki, amortyzowane ukośnymi sprężynami srubowymi. Koło napinające znajdowało się z tyłu. Każda gąsienica o szerokości 240 mm była podtrzymawana przez dwie rolki. Uzbrojeniem był karabin maszynowy Vickers kalibru 7,7 mm.
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
