Tasak, falchion, diszak (cze.) – krótki, szeroki, jednosieczny miecz; rodzaj broni siecznej.
Wygląda jak krótki miecz lub szabla rozszerzający się przy końcu ostrza; nazwa używana w Polsce w XVIII i XIX wieku jako określenie krótkich szabel piechoty. Tasaki o jednosiecznej głowni z mosiężną otwartą rękojeścią pojawiły się w XVIII wieku jako broń janczarów polskich z czasów saskich. W regimentach pieszych używano tasaków saskich, w okresie napoleońskim – tasaków francuskich, pruskich i austriackich o niewielkich różnicach w kształcie rękojeści, głowni i pochwy.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
